اطاعت مسیح از ارادهٔ پدر
از عبرانیان ۵:۷-۹: عیسی با آنکه پسر بود، از رنجهایش اطاعت را آموخت؛ ایمانداران نیز از روی محبت، نه ترس، از خدا اطاعت میکنند.
- عبرانیان ۵:۷-۹
- عبرانیان ۱۰:۷
- فیلیپیان ۲:۸
از عبرانیان ۵:۷-۹: عیسی با آنکه پسر بود، از رنجهایش اطاعت را آموخت؛ ایمانداران نیز از روی محبت، نه ترس، از خدا اطاعت میکنند.
از متی ۵:۱۷-۲۰: عیسی شریعت و انبیا را به کمال رساند و به هر وسوسه با کلام پاسخ داد؛ ایماندار هر روز به کلام خدا نیاز دارد.
از متی ۱۰:۱-۱۶: دستورهای مسیح به دوازده شاگرد نشان میدهد ایمانداران چگونه خدمت کنند؛ از خانهٔ خود آغاز کنند، به خدا تکیه کنند و رایگان ببخشند.
از یوحنا ۱۷: عیسی سحرگاه دعا میکرد، ارادهٔ پدر را میجست، برای دیگران دعا میکرد و در سختترین ساعت بیشتر دعا کرد؛ الگویی برای دعای ما.
از لوقا ۹:۵۱-۵۶: مسیح شاگردان، ریاکاران و کلیساها را برای اصلاحشان توبیخ میکرد و ایمانداران نیز باید یکدیگر را با محبت اصلاح کنند.
از متی ۴:۲۳: مسیح به آنچه تعلیم میداد عمل میکرد و کلام پدر را هر روز، آشکارا، با دلسوزی و با اقتدار تعلیم میداد؛ ما نیز چنین کنیم.
از مرقس ۲:۱۳-۱۷، دعوت لاوی: مسیح گناهکاران را به نجات و آرامی، به خدمت، به حمل صلیب و به وفاداری تا پایان فرا میخواند.
از متی ۳:۱۳-۱۷: مسیح در تعمید خود را در جای گناهکاران گذاشت، و ایمانداران نیز خوانده شدهاند که خود را جای دیگران بگذارند.
از فیلیپیان ۳:۷-۱۴ و متی ۶:۲۵-۳۴: نه در بند گذشته بمانیم و نه نگران نقشههای خود برای آینده باشیم؛ امروز را با توکل به خدا زندگی کنیم.
یکشنبهٔ دوم ادونت، لوقا ۲:۱۳-۱۴: صلح واقعی اجباری یا سیاسی نیست؛ از آشتی انسان با خدا بهواسطهٔ مسیح آغاز میشود.
یکشنبهٔ اول ادونت، متی ۲:۱-۱۲: تولد مسیح امید انبیا را به انجام رساند و ایمانداران اکنون با امید زنده در انتظار بازگشت او هستند.
از اول تسالونیکیان ۵:۱۲-۲۴ و عبرانیان ۱۰:۲۵: ایمانداران به کلیسا نیاز دارند، جای پرستش، بنای یکدیگر، شراکت و آشتی.
از رومیان ۹:۱۴-۲۶: خدا به اراده و فیض خود برمیگزیند، نه به شایستگی انسان؛ برگزیدگی او را جلال میدهد، ما را فروتن میکند و زندگی مقدس میطلبد.
از اول تیموتائوس ۶:۶-۱۶: قانع و شکرگزار بودن برای آنچه خدا داده است، بهجای شکایت مانند اسرائیل در بیابان یا دویدن در پی ثروت.
بر اساس دوم تیموتائوس ۴:۱۴-۱۸: پولس که از اسکندر آسیب دید و در محاکمه تنها ماند، میآموزد با خیانت چگونه با احتیاط، بخشش و توکل روبهرو شویم.
بر اساس متی ۲۳: «وای»های عیسی بر کاتبان و فریسیان و هشداری دربارهٔ دینداری ظاهری و شریعتزده که بر دوش دیگران قانون میگذارد.
بر اساس متی ۵:۴۰-۴۲: رفتار مسیحی با کسانی که همیشه میخواهند و قرض میگیرند؛ بخشیدن بینزاع، گاه «نه» گفتن، و هرگز از روی اجبار.
بر اساس متی ۷:۱-۵: چرا ایماندار نباید دیگران را داوری کند، داوری را به خدا بسپارد و تشخیص روحانیای را که کتابمقدس روا میداند بیاموزد.
نگاهی عملی به آدمهای پرحرف و خستهکننده و به سخن گفتن خود ما، بر اساس هشدار عیسی دربارهٔ هر سخن بیهوده در متی ۱۲:۳۳-۳۷.
مسیح چگونه به ایمانداران میآموزد اختلاف را در سه گام و در درون خانوادهٔ کلیسا حل کنند؛ بر اساس متی ۱۸:۱۵-۱۷.
موعظهٔ یکشنبهٔ تثلیث بر اول پطرس ۱:۱-۲ و متی ۲۸:۱۹-۲۰: برگزیدهٔ پدر، تقدیسشده به روح و پاکشده به خون مسیح.
بازگشت مسیح در متی ۲۴:۳۶-۴۴: کسی آن روز را نمیداند؛ پس ایمانداران نباید فریب تاریخگذاران را بخورند، بلکه بیدار و آماده بمانند.
مَثَل غلام امین و دانا در متی ۲۴:۴۵-۵۱: خدمت امانتدارانه و آماده ماندن تا بازگشت خداوند.
از رومیان ۱:۱-۴: قیام، مسیح را پسر خدا اعلام میکند و ایمانداران بهواسطهٔ او فرزندان خدا، هدایتشدهٔ روح و وارث میشوند.