خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا در مراسم شام خداوند، درخت حیات را از نخستین کتاب کتابمقدس تا آخرین کتاب دنبال میکند. او پیدایش ۳:۲۳-۲۴ را میخواند که در آن انسان گناهکار از عدن رانده میشود و کروبیان با شمشیر آتشین از درخت نگهبانی میکنند، و سپس مکاشفه ۲۲:۱-۵ را که در آن درخت کنار نهر آب حیات ایستاده و برگهایش برای شفای قومهاست. آنچه در پیدایش بسته شد، در مکاشفه به همهٔ ایمانداران به مسیح داده میشود. او داستان «غول خودخواه» اسکار وایلد را بازگو میکند: باغ دیوارکشیدهٔ غول در زمستان میماند تا کودکان بازگردند، و او سرانجام کودکی را میبیند که بر دستها و پاهایش زخمهای محبت دارد. سه درس میگیرد: کودکان نشانهٔ حیاتاند و ملکوت آسمان از آنِ ایشان است؛ زندگی وقتی معنا مییابد که با دیگران قسمت شود؛ و مسیح گناهکار را دگرگون میکند و باغ تازهٔ خدا را میگشاید. نان و شراب یادآور همان زخمهای محبت است.
آیات کتابمقدس
- پیدایش ۳:۲۳-۲۴
- مکاشفه ۲۲:۱-۵