چون زمان به کمال رسید
غلاطیان ۴:۴-۷: خدا چگونه جهان را برای تولد مسیح در «کمال زمان» آماده کرد و اکنون نیز برای بازگشت او آماده میکند.
- غلاطیان ۴:۴-۷
- پیدایش ۳:۱۵
- متی ۵:۱۷
غلاطیان ۴:۴-۷: خدا چگونه جهان را برای تولد مسیح در «کمال زمان» آماده کرد و اکنون نیز برای بازگشت او آماده میکند.
از لوقا ۱۵:۱۱-۳۲ و داستان «نخستین اعتراف» فرانک اوکانر: انسان ذاتاً گناهکار است و به راهنمایی نیاز دارد، با مهربانی پدرانه نه با ترس.
از پیدایش ۳:۲۴ و مکاشفه ۲۲:۱-۵: درخت حیات که پس از عدن بسته شد در مسیح دوباره گشوده میشود؛ همراه با داستان غول خودخواه اسکار وایلد.
از فیلیپیان ۴:۱۰-۱۴: پولس در تنگی و فراوانی قناعت آموخت؛ ایماندار نباید از تغییر بترسد، زیرا مسیح قوت و امید میبخشد.
از متی ۶:۲۵-۳۴ و اول پطرس ۳:۱-۵: زیبایی از خداست و در آفرینش، مسیح و کلیسا دیده میشود؛ ایمانداران به زیبایی درونی خوانده شدهاند.
از غزل غزلها ۲:۱۰-۱۳ در آستانهٔ سال نو آشوری: ایمان مسیحی رابطهٔ محبت با خداست که قوم خود را میخواند تا برخیزند و بیایند.
از پیدایش ۱۴:۱۴-۲۰، مزمور ۱۱۰ و عبرانیان ۷: ملکیصدق سایهای از مسیح است، کاهنی که برکت میدهد، پیروز میشود و تا ابد کاهن است.
از پیدایش ۹:۵-۶: جان انسان مقدس است چون به صورت خدا آفریده شده؛ کلیسا دولت نیست، میبخشد و به قانون کشور احترام میگذارد.
از فیلیپیان ۲:۱-۱۱: مسیح که با پدر برابر بود خود را تا صلیب فروتن ساخت؛ روحالقدس همین فروتنی را در ایمانداران پدید میآورد.
از پیدایش ۳: گناه با غرور و نافرمانی آغاز شد، نخست در فرشتهای سقوطکرده و سپس در آدم و حوا، و صلیب مسیح پاسخ خدا به آن است.
از پیدایش ۱، اشعیا ۴۵:۵-۱۳ و اعمال ۱۷:۲۲-۳۱: در برابر نظریهٔ تکامل، ایمان میگوید خدا جهان را آفرید و انسان را به صورت خود ساخت.
چگونه با حسودان زندگی کنیم و دل خود را از حسادت نگاه داریم؛ بر اساس یعقوب ۳:۱۳-۱۸ و نمونههای اسحاق، یوسف، داوود و پولس.
موعظهٔ یکشنبهٔ تثلیث بر اول پطرس ۱:۱-۲ و متی ۲۸:۱۹-۲۰: برگزیدهٔ پدر، تقدیسشده به روح و پاکشده به خون مسیح.
واژهٔ یونانی «دیاتیکی» در عبرانیان ۹:۱۱-۱۸: عهد خدا قراردادی میان دو طرف برابر نیست، بلکه وصیتی است که با مرگ مسیح اعتبار یافت.
از امثال ۶:۶-۱۱، مورچه و شخص کاهل: ایماندار باید کوشا و آیندهنگر باشد و با دست خود کار کند، نه اینکه بیکار بنشیند.
از پیدایش ۲۶:۱۲-۳۳: پاسخ آرام اسحاق به فلسطینیانی که بر او حسد بردند نشان میدهد حسادت به خودِ حسود آسیب میزند.
از پیدایش ۹:۱۸-۲۷: تفاوت حام با برادرانش سام و یافث، درس احترام به والدین و پوشاندن خطای دیگران را میآموزد.
موعظهٔ روز پدر از متی ۷:۹-۱۱ دربارهٔ وظیفهٔ پدران، با نگاه به یفتاح، عیلی، داوود، افسر پادشاه و پدر پسر گمشده.
موعظهٔ روز مادر از لوقا ۲:۴۸-۵۲ دربارهٔ پنج مادر کتابمقدس: رفقه، مادرِ حاضر در داوری سلیمان، مادر یعقوب و یوحنا، مریم و افنیکی.
بر اساس پیدایش ۳۹:۱-۶ و ۵۰:۱۵-۲۱: قوتها و خطاهای یوسف ایمانی عادی را نشان میدهد که وظیفهاش را انجام میدهد و به خدا اعتماد دارد.
بر اساس پیدایش ۳۲:۲۴-۳۲: یعقوب، مردی پر از ضعف که همیشه در پی برکت خدا بود، ایمانی عادی و شخصی را نشان میدهد که در دعا خدا را رها نمیکند.
بر اساس عبرانیان ۱۱:۸-۱۹: ابراهیم، انسانی عادی با ضعفهای واقعی، ایمانی عادی را نشان میدهد که اطاعت میکند، منتظر میماند و آرام با خدا راه میرود.
تأملی کوتاه و یادبودی بر پیدایش ۲۵:۷-۸: ابراهیم در پیری نیکو، سیر از عمر، درگذشت و به قوم خود پیوست.
بر اساس رومیان ۸:۲۸ و سخن یوسف در پیدایش ۵۰:۲۰: خدا همه چیز، حتی بدی را، برای خیریت دوستداران خود به کار میبرد.