خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا با رومیان ۸:۲۸ آغاز میکند، اینکه خدا همه چیز را برای خیریت دوستداران خود به کار میبرد، و آیاتی از مزمور ۳۵ را میخواند که در آن داوود، در میان دشمنان، دعوی خود را به خدا میسپارد و با ستایش پایان میدهد. سپس به یوسف میپردازد: برادرانش به او بدی کردند، فروخته شد، به مصر برده شد و به زندان افتاد، اما در پایان توانست در پیدایش ۵۰:۲۰ بگوید آنچه شما قصد بد کردید، خدا قصد نیکی کرد تا جان بسیاری زنده بماند. او حکایت نظامی گنجوی دربارهٔ عیسی و سگ مرده را نقل میکند: جایی که همه فقط زشتی دیدند، عیسی دندانهایی سفید چون مروارید دید. خود مسیح نیز با بدترین بدیها تا صلیب روبهرو شد و از آن نجات پدید آورد. از دوم قرنتیان ۴:۸-۱۰ و ۴:۱۷-۱۸ میافزاید که در فشاریم اما خرد نشدهایم، و مروارید در سختی شکل میگیرد. درسی که میگیرد صبر یوسف است: منتظر ماندن، خود را به دست خدا سپردن، و ایمان به اینکه خدا حتی از ماههای سخت اخیر نیز نیکی بیرون میآورد.
آیات کتابمقدس
- رومیان ۸:۲۸
- پیدایش ۵۰:۲۰
- مزمور ۳۵
- دوم قرنتیان ۴:۸-۱۰
- دوم قرنتیان ۴:۱۷-۱۸