اعتماد و فرصت دوباره در خانوادهٔ خدا
از دوم قرنتیان ۷: اندوهِ خدایی به توبه میانجامد و خانوادهٔ کلیسا وقتی شفا مییابد که اعضایش به هم اعتماد کنند و فرصت دوباره بدهند.
- دوم قرنتیان ۷:۳-۱۶
از دوم قرنتیان ۷: اندوهِ خدایی به توبه میانجامد و خانوادهٔ کلیسا وقتی شفا مییابد که اعضایش به هم اعتماد کنند و فرصت دوباره بدهند.
اشعیا ۴۰:۲۷-۳۱ و چهار آیه دربارهٔ انتظار برای خداوند: آنان که به او امید دارند قوت مییابند، بدی را تلافی نمیکنند و محبت و عدالت را نگاه میدارند.
از متی ۶:۲۵-۳۴: نخست ملکوت خدا را بجویید، هدفهایی در حد توان خود بگذارید و با چشم دوخته به مسیح بدوید.
از فیلیپیان ۳:۷-۱۴ و متی ۶:۲۵-۳۴: نه در بند گذشته بمانیم و نه نگران نقشههای خود برای آینده باشیم؛ امروز را با توکل به خدا زندگی کنیم.
در نخستین روز سال نو: رحمتهای خدا هر بامداد تازه است (مراثی ۳:۲۲-۲۶)؛ پس برای سال نقشه میکشیم اما هدایت قدمها را به او میسپاریم.
تعلیم عیسی دربارهٔ نگرانی در متی ۶:۲۵-۳۴: مانند کودک به پدر اعتماد کنید، هر روز را جداگانه زندگی کنید و هر دغدغه را در دعا به خدا بسپارید.
شک از کجا میآید و ایمان چگونه بر آن غلبه میکند، بر اساس یعقوب ۱:۵-۸: با ایمان بخواهید و شک نکنید، زیرا شکاک مانند موج دریاست.
بر اساس عبرانیان ۱۱:۱۳-۱۶: ایمان وعدههای خدا را از دور سلام میگوید و چون مسافری بر زمین، به امید وطن آسمانی زندگی میکند.
بر پایهٔ عبرانیان ۱۱:۱ و ۶ و رومیان ۱۰:۸-۱۷: ایمان فقط دانستن دربارهٔ مسیح نیست، بلکه سپردن خود به اوست و در عمل دیده میشود.
بر اساس رومیان ۸:۲۸ و سخن یوسف در پیدایش ۵۰:۲۰: خدا همه چیز، حتی بدی را، برای خیریت دوستداران خود به کار میبرد.
در یکشنبهٔ پس از عید قیام، یوحنا ۲۰:۲۶-۲۹: مسیحِ قیامکرده با تومای شکاک روبهرو میشود، سلامتی میآورد و او را با صبر به ایمان میرساند.