خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا در نخستین روز سال نو با دعای برکت مزمور ۲۰ آغاز میکند و مزمور ۱۳۲ را میخواند. داوود آرزو داشت خانهای برای خداوند بسازد، اما این کار به سلیمان سپرده شد؛ به گفتهٔ او وعدهٔ خدا دربارهٔ تخت پایدار برای نسل داوود در مسیح، پسر داوود، تحقق یافته است. سپس مراثی ارمیا ۳:۲۲-۲۶ را میخواند. ارمیا بر ویرانی اورشلیم و اسارت قوم گریست، اما اعلام کرد که رحمتهای خداوند پایان ندارد و هر بامداد تازه است. مردم برای سال نو نقشه میکشند و اوضاع سخت اقتصادی اغلب آنها را بر هم میزند؛ او تشویق میکند که نقشههای روحانی نیز داشته باشیم: برای دعا، کتابمقدس و خدمت در کلیسا. سه آیه راهنمای هر برنامهریزی است: ما نقشه میکشیم، اما خداوند قدمها را هدایت میکند (امثال ۱۶:۹)؛ فکرهای خدا برای ما سلامتی، آینده و امید است (ارمیا ۲۹:۱۱)، همانگونه که پدر بهتر از فرزند میداند؛ و باید به او توکل کنیم، نه به فهم خود (امثال ۳:۵-۶).
آیات کتابمقدس
- مراثی ارمیا ۳:۲۲-۲۶
- مزمور ۲۰
- مزمور ۱۳۲
- امثال ۱۶:۹
- ارمیا ۲۹:۱۱
- امثال ۳:۵-۶