خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا در دومین یکشنبهٔ سال نو با مزمور ۱۰۳:۱-۵ آغاز میکند، جایی که جوانی مانند عقاب تازه میشود، و مزمور ۱۳۳ را دربارهٔ نیکویی همدلی و با هم بودن برادران و خواهران میخواند؛ او روغن بر ریش هارون و شبنم حرمون را نشانهٔ کار روحالقدس در کلیسا میداند. متن موعظه اشعیا ۴۰:۲۷-۳۱ است. اسرائیل گله میکند که راهش از خدا پنهان مانده، و ما نیز گاهی گمان میکنیم پروندهمان فراموش شده است؛ اما خدا فراموش نمیکند و خسته نمیشود. پاسخ، شناخت خداست: آفرینندهٔ سرمدی که فهم او را نمیتوان کاوید، چنانکه کتابمقدس و تجربه نشان میدهد. توان انسان محدود است و حتی جوانان خسته میشوند و میافتند، اما آنان که به خداوند امید دارند ناتوانی خود را با نیروی او عوض میکنند. میگویند عقاب در پیری پرهای تازه درمیآورد؛ سالخوردگان نیز، هرچند تن ناتوان میشود، میتوانند در ایمان نیرومندتر شوند و با جوانان از امید سخن بگویند.
آیات کتابمقدس
- اشعیا ۴۰:۲۷-۳۱
- مزمور ۱۰۳:۱-۵
- مزمور ۱۳۳