گریستن با گریانان
از رومیان ۱۲:۱۵ و یوحنا ۱۱:۱۷-۴۴: عیسی بر سر قبر ایلعازر نشان میدهد چگونه با پذیرفتن، گریستن و کمک کردن در غم دیگران شریک شویم.
- یوحنا ۱۱:۱۷-۴۴
- رومیان ۱۲:۱۵
- جامعه ۷:۲
از رومیان ۱۲:۱۵ و یوحنا ۱۱:۱۷-۴۴: عیسی بر سر قبر ایلعازر نشان میدهد چگونه با پذیرفتن، گریستن و کمک کردن در غم دیگران شریک شویم.
از اول تسالونیکیان ۴:۱۳ تا ۵:۱۱: امید برای آنان که در خداوند خفتهاند و دعوت زندگان به بیداری روحانی.
از دوم قرنتیان ۵:۱۷: سه درس روحانی برای سال نو از آیینهای کهن سال نو: فروتنی، آخرینی که اول میشود، و امید.
از لوقا ۲:۲۱-۴۰ و سرود «این کودک کیست؟»: کودکِ آخور همان مسیحِ پادشاه است که در فقر زاده شد و راهش به صلیب میرسد.
از اول تسالونیکیان ۱: پولس خدا را برای عمل ایمان، محنت محبت و صبر امید کلیسا شکر میکند؛ با تصویری از داستان «آخرین برگ».
از فیلیپیان ۴:۱۰-۱۴: پولس در تنگی و فراوانی قناعت آموخت؛ ایماندار نباید از تغییر بترسد، زیرا مسیح قوت و امید میبخشد.
از مرقس ۴:۳۵-۴۱: زندگی دریایی پرطوفان است؛ برخلاف مردان قایق کوچک در داستان استیون کرین، ما نجاتدهندهای در قایق داریم که باد را آرام میکند.
بر پایهٔ اول تیموتائوس ۲:۱-۸، دعوتی در روزهای جنگ به دعا برای کشور و حاکمان، وفاداری، احتیاط و حفظ امید.
اشعیا ۴۰:۲۷-۳۱ و چهار آیه دربارهٔ انتظار برای خداوند: آنان که به او امید دارند قوت مییابند، بدی را تلافی نمیکنند و محبت و عدالت را نگاه میدارند.
از یوحنا ۱۱:۴۶-۵۳، یوحنا ۱۸:۱۲-۲۴ و متی ۲۶:۵۷-۶۸: کاهنان اعظمی که عیسی را محکوم کردند ندانسته نقشهٔ خدا را پیش بردند و شکست خوردند.
از یوحنا ۷:۱-۱۳: عیسی با حکمت و شناخت زمان خدا به برادران بیایمانش پاسخ میدهد؛ آنان بعدها ایمان آوردند، پس از دعا برای خانواده دست نکشیم.
از اول پطرس ۳:۱۵: مسیح را در دل خداوند بدانید، آمادهٔ توضیح امید خود باشید و با فروتنی و احترام پاسخ دهید، نه با زور.
از عبرانیان ۱۱: ایمان با بنا شدن بر خدا چون بنیادی استوار، زندگی پسندیدهٔ او و نگاه امیدوارانه به وعدههایش حفظ میشود.
از یوحنا ۱۵:۹-۱۱: ماندن در محبت مسیح به شادی پایدار او میانجامد، ثمرهای از روح که حتی در سختیها برقرار میماند.
از یوحنا ۲۱:۱۵-۱۹: دعوت، رشد، انکار و احیای پطرس نشان میدهد که مسیحِ قیامکرده همیشه بازگشتکنندگان را میپذیرد.
از یوحنا ۲۰:۱۹-۲۹: مسیحِ قیامکرده با مهربانی به سراغ توما در شک او میآید و او را به اعتراف «ای خداوند من و ای خدای من» میرساند.
یکشنبهٔ اول ادونت، متی ۲:۱-۱۲: تولد مسیح امید انبیا را به انجام رساند و ایمانداران اکنون با امید زنده در انتظار بازگشت او هستند.
از عبرانیان ۹:۲۴-۲۸ و ۱۳:۸: در عصر علم هنوز به مسیح نیاز داریم که برای برداشتن گناه ظاهر شد، اکنون برای ما حاضر است و باز خواهد آمد.
از ایوب ۱:۶ تا ۲:۱۰: خدا برای مدتی به بدی و کار شیطان اجازه میدهد، اما زمام را در دست دارد و ایمانداران را به غلبه بر بدی با نیکی میخواند.
بر اساس دوم تیموتائوس ۴:۱۴-۱۸: پولس که از اسکندر آسیب دید و در محاکمه تنها ماند، میآموزد با خیانت چگونه با احتیاط، بخشش و توکل روبهرو شویم.
عبرانیان ۶:۱۰-۱۲: انسانها فراموش میکنند، اما خدا هر خدمتی را که با محبت برای نام او شده به یاد دارد؛ پس تا پایان بدون کاهلی خدمت کنید.
در آغاز سال نو: منتظران خداوند، چه جوان و چه سالخورده، مانند عقاب نیروی تازه مییابند؛ بر اساس اشعیا ۴۰:۲۷-۳۱.
در نخستین روز سال نو: رحمتهای خدا هر بامداد تازه است (مراثی ۳:۲۲-۲۶)؛ پس برای سال نقشه میکشیم اما هدایت قدمها را به او میسپاریم.
در آخرین یکشنبهٔ پیش از میلاد: واژهٔ یونانی «پاروسیا» و آمادگی برای آمدن دوبارهٔ مسیح، بر اساس اول تسالونیکیان ۵:۲۳-۲۴.