خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا مرقس ۴:۳۵-۴۱، آرامکردن طوفان به دست عیسی، را میخواند و در کنار آن داستان استیون کرین را میگذارد: چهار مرد پس از غرقشدن کشتی در قایقی کوچک، یعنی ناخدا، آشپز، خبرنگار و پاروزنی نیرومند. آنان در حالی که ساحل را میبینند با موجها میجنگند و نیرومندترینشان درست پیش از رسیدن به خشکی میمیرد. او سه نکته میگیرد. نخست، دریا در کتابمقدس نشانهٔ آشوب و خطر است و زندگی هم چنین است: یک روز آرام و ناگهان طوفانی از ترس، بیماری یا خبر بد. دوم، انسان میان امید و ناامیدی زندگی میکند، مانند کسانی که ساحل را میبینند اما به آن نمیرسند. سوم، در آن داستان نجاتدهندهای نیست؛ ناخدا نمیتواند کسی را نجات دهد و هر کس باید خود را برهاند. ایمان مسیحی میگوید ما نمیتوانیم خود را نجات دهیم: ناخدای ما مسیح است که باد را نهیب میزند. ایمانداران باید در دعا او را بخوانند و به او اعتماد کنند.
آیات کتابمقدس
- مرقس ۴:۳۵-۴۱