خانهٔ مسیحی: احترام، راستی و مسیح
از افسسیان ۵:۲۱ تا ۶:۴: خانهٔ مسیحی به احترام متقابل، راستی بدون دروغ و روح مسیحی نیاز دارد و سرِ آن مسیح است.
- افسسیان ۵:۲۱-۶:۴
- داوران ۴:۴
- یوحنا ۸:۴۴
از افسسیان ۵:۲۱ تا ۶:۴: خانهٔ مسیحی به احترام متقابل، راستی بدون دروغ و روح مسیحی نیاز دارد و سرِ آن مسیح است.
از افسسیان ۶:۱۰-۲۰: نبرد ما روحانی است و تنها سلاح ما کلام خداست که با دعا در برابر وسوسه و ایرادها به کار میرود.
از متی ۵:۴۳-۴۸: فرزندان پدر آسمانی دشمنان خود را محبت و برایشان دعا میکنند و فراتر از معیار دنیا به سوی کمال میروند.
از اول تسالونیکیان ۴:۱۳ تا ۵:۱۱: امید برای آنان که در خداوند خفتهاند و دعوت زندگان به بیداری روحانی.
در نخستین یکشنبهٔ روزهٔ بزرگ، از لوقا ۵:۳۳-۳۹: معنای روزه برای پیروان مسیح، دامادی که شراب تازه برای مشکهای تازه میآورد.
از مرقس ۱۱:۲۰-۲۶ و داستان نامهٔ کشاورزی به خدا: خدا دعای ساده و با اعتماد را، اغلب به دست مردم، پاسخ میدهد و محبت بدگمان نیست.
داستان «دشمنان» چخوف در کنار لوقا ۱۸:۱-۸، متی ۲۷:۳۵-۴۴ و عبرانیان ۱۳:۴: دعای پیگیر، فداکاری نجاتدهنده و وفاداری در ازدواج.
از مرقس ۴:۳۵-۴۱: زندگی دریایی پرطوفان است؛ برخلاف مردان قایق کوچک در داستان استیون کرین، ما نجاتدهندهای در قایق داریم که باد را آرام میکند.
از یعقوب ۱:۲-۸ و ۴:۱-۱۰: چرا دعاها بیپاسخ میمانند — شک، انگیزههای خودخواهانه و گناه — و خدایی که پاسخش میتواند آری، نه یا «صبر کن» باشد.
بر پایهٔ اول تیموتائوس ۲:۱-۸، دعوتی در روزهای جنگ به دعا برای کشور و حاکمان، وفاداری، احتیاط و حفظ امید.
از یوحنا ۷:۱-۱۳: عیسی با حکمت و شناخت زمان خدا به برادران بیایمانش پاسخ میدهد؛ آنان بعدها ایمان آوردند، پس از دعا برای خانواده دست نکشیم.
از مزمور ۹۰:۱۲، برای سال نو: عمر بهسرعت میگذرد؛ پس از خدا میخواهیم به ما بیاموزد روزهایمان را بشماریم و حکیمانه در خدمت او به کار ببریم.
از مزمور ۵۵:۱۲-۱۴: سه راه برای وقتی که دوستان ما را میرنجانند: تحمل و بخشش، سخن گفتنِ صادقانه، و خلوت کردن برای دعا مانند عیسی.
از اول قرنتیان ۷:۷-۱۶: ایمان را نمیتوان به همسر تحمیل کرد؛ ایماندار با احترام، دعا و نمونهٔ آرام زندگی خود بر او اثر میگذارد.
از اول پطرس ۴:۷-۱۱: چون پایان نزدیک است، یکدیگر را با محبت گرم دوست بدارید، بیشکایت مهماننواز باشید و با عطایای خدا خدمت کنید.
از اول تسالونیکیان ۵:۱۶-۲۲: همیشه شاد باشید، پیوسته دعا کنید، شکر کنید، روح را خاموش نکنید، همه چیز را بیازمایید و نیکو را نگاه دارید.
از فیلیپیان ۲:۱-۱۱: مسیح که با پدر برابر بود خود را تا صلیب فروتن ساخت؛ روحالقدس همین فروتنی را در ایمانداران پدید میآورد.
از فیلیپیان ۴:۴-۹: سلامتی خدا، سومین ثمرهٔ روح، دل را از درون نگاه میدارد و ایمانداران را صلحجو میسازد.
موعظهٔ پنطیکاست از رومیان ۸:۹-۱۱: روح خدا در ایمانداران ساکن است و آنان در روح عبادت، دعا، شادی، محبت، مشارکت و خدمت میکنند.
از اعمال ۱:۱۲-۲۶: شاگردان میان صعود و پنطیکاست کنار هم میمانند، دعا میکنند، به کتابمقدس رو میآورند و کمبودها را جبران میکنند.
از اعمال ۹:۱-۱۹ و فیلیپیان ۳:۴-۱۱: مسیحِ قیامکرده شائولِ غیور و جفاکار را متوقف میکند و از او انسانی تازه، پولس رسول، میسازد.
از یوحنا ۲۰:۱۹-۲۹: مسیحِ قیامکرده با مهربانی به سراغ توما در شک او میآید و او را به اعتراف «ای خداوند من و ای خدای من» میرساند.
از عبرانیان ۵:۷-۹: عیسی با آنکه پسر بود، از رنجهایش اطاعت را آموخت؛ ایمانداران نیز از روی محبت، نه ترس، از خدا اطاعت میکنند.
از متی ۵:۱۷-۲۰: عیسی شریعت و انبیا را به کمال رساند و به هر وسوسه با کلام پاسخ داد؛ ایماندار هر روز به کلام خدا نیاز دارد.