کلام خدا، چراغی برای راه
از مزمور ۱۱۹:۱۰۵: کتابمقدس چراغ پای ماست و راه نجات، هر قدم در دنیای تاریک و خانهٔ نهایی ما نزد خدا را نشان میدهد.
- مزمور ۱۱۹:۱۰۵
- مزمور ۹۰:۱۰
- اول یوحنا ۱:۵
از مزمور ۱۱۹:۱۰۵: کتابمقدس چراغ پای ماست و راه نجات، هر قدم در دنیای تاریک و خانهٔ نهایی ما نزد خدا را نشان میدهد.
از مزمور ۱۱۹:۱۶۱-۱۶۸: چرا کتابمقدس هنوز اهمیت دارد، چه تفاوتی با علم دارد و چگونه خواندن روزانهٔ آن از محبت به خدا برمیخیزد.
از دوم قرنتیان ۶:۱-۲ و داستان «پاسبان و سرود کلیسا» اثر اُ. هنری: انسان میتواند عوض شود، اما فرصت همیشگی نیست؛ امروز روز نجات است.
از اول یوحنا ۱ با رومیان ۳:۲۳ و ۶:۲۳: همه گناهکارند، گناه به مرگ میانجامد و خدا اعترافکنندگان را در عیسی مسیح میآمرزد.
داستان «دشمنان» چخوف در کنار لوقا ۱۸:۱-۸، متی ۲۷:۳۵-۴۴ و عبرانیان ۱۳:۴: دعای پیگیر، فداکاری نجاتدهنده و وفاداری در ازدواج.
از مرقس ۴:۳۵-۴۱: زندگی دریایی پرطوفان است؛ برخلاف مردان قایق کوچک در داستان استیون کرین، ما نجاتدهندهای در قایق داریم که باد را آرام میکند.
از لوقا ۹:۵۷-۶۲: سه نفر با عیسی روبهرو میشوند اما شاگرد نمیشوند؛ پیروی از او یعنی سنجیدن بها، بهانه نیاوردن و به عقب نگاه نکردن.
از اول تیموتائوس ۲:۵-۶ و یوحنا ۱۴:۶: یک خدا و یک واسطه هست، عیسی مسیح، که تنها او راه و راستی و حیات است.
از کولسیان ۳:۱۲-۱۴ و تیطس ۳:۴-۷: مهربانی ثمرهٔ روحالقدس است و سرچشمهٔ آن مهربانی خود خداست که در مسیح آشکار شد.
از یوحنا ۱۵:۹-۱۱: ماندن در محبت مسیح به شادی پایدار او میانجامد، ثمرهای از روح که حتی در سختیها برقرار میماند.
از مرقس ۲:۱۳-۱۷، دعوت لاوی: مسیح گناهکاران را به نجات و آرامی، به خدمت، به حمل صلیب و به وفاداری تا پایان فرا میخواند.
یکشنبهٔ سوم ادونت، لوقا ۱:۳۹-۵۶: شادی واقعی در لذت، ثروت یا شهرت نیست، بلکه در نجات و نزدیکی به خدا بهواسطهٔ مسیح است.
از رومیان ۱ و ۲، یوحنا ۱۲:۴۴-۵۰ و مکاشفه ۲۰:۱۱-۱۵: خدای پرمحبت داور عادل نیز هست و همه در برابر مسیح حساب پس خواهند داد.
از رومیان ۹:۱۴-۲۶: خدا به اراده و فیض خود برمیگزیند، نه به شایستگی انسان؛ برگزیدگی او را جلال میدهد، ما را فروتن میکند و زندگی مقدس میطلبد.
از عبرانیان ۱۰:۱-۱۰: ایمان مسیحی دین قانونها نیست، بلکه فیض از راه قربانی یگانهٔ مسیح است که مشارکت با خدا و دلی تازه میبخشد.
موعظهٔ یکشنبهٔ تثلیث بر اول پطرس ۱:۱-۲ و متی ۲۸:۱۹-۲۰: برگزیدهٔ پدر، تقدیسشده به روح و پاکشده به خون مسیح.
موعظهٔ یکشنبهٔ نخل دربارهٔ مسیح، پادشاه فروتن، و پنج شرط ورود به ملکوت خدا بر پایهٔ متی ۸:۱۱-۱۲ و دیگر سخنان عیسی.
کتابمقدس دربارهٔ کار فرشتگان برای ایمانداران چه میگوید: محافظت، تقویت و هدایت، بهعنوان روحهای خدمتگزار، بر اساس عبرانیان ۱:۱۴ و متی ۱۸:۱۰.
معنای واژهٔ «اِلپیس» (امید) در عهد جدید و سرچشمههای امید مسیحی، بر اساس اول تیموتائوس ۴:۹-۱۱ و رومیان ۱۲:۱۲.
در یکشنبهٔ چهارم انتظار میلاد: معنای نجات (سوتریا در یونانی) و راه دریافت آن، بر اساس لوقا ۱۹:۱۰ و افسسیان ۲:۱-۱۰.
معنای واژهٔ «هامارتیا» (گناه) در عهد جدید: نرسیدن به هدفی که خدا برای آن ما را آفرید، و تنها درمان آن در مسیح؛ از رومیان ۳:۲۳-۲۴ و ۶:۲۳.
واژهٔ یونانی «اِوانگِلیون» بر اساس غلاطیان ۱:۶-۱۰: انجیل در اصل کتاب زندگی عیسی نیست، بلکه مژدهٔ خدا دربارهٔ نجات در مسیح است.
واژهٔ یونانی «دیاتیکی» در عبرانیان ۹:۱۱-۱۸: عهد خدا قراردادی میان دو طرف برابر نیست، بلکه وصیتی است که با مرگ مسیح اعتبار یافت.
شهادت پولس در حضور اگریپاس پادشاه در اعمال ۲۶:۹-۲۹ نشان میدهد دیدار با مسیح چگونه جفاکننده را خلقتی تازه میسازد و ما را به همین دگرگونی میخواند.