خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا در یکشنبهٔ چهارم انتظار میلاد با سخن عیسی به زکّا در لوقا ۱۹:۱۰ آغاز میکند: پسر انسان آمده تا گمشده را بجوید و نجات بخشد. او مزمور ۱۲۹ را صدای قومی میداند که بارها ستم دیده اما خدا نگاهش داشته، و آن را به کلیسا ربط میدهد. پس از خواندن افسسیان ۲:۱-۱۰ واژهٔ یونانی «سوتریا» را بررسی میکند: در یونانی کهن به معنای آزادی از اسارت، بازگشت سالم به خانه و تندرستی بود و در ترجمهٔ یونانی عهد عتیق به معنای رهایی از دشمنان. در عهد جدید معنایی روحانی دارد: رهایی از شیطان، گناه و زندگی کهنه؛ و کار اصلی مسیح همین بود، نه فقط تعلیم یا معجزه. نجات هدیهٔ خداست و با اعمال به دست نمیآید، بلکه اعمال نیکو ثمرهٔ آن است. گامهای آن توبه، ایمان و اعتراف به خداوندی مسیح و سپس پایداری تا به آخر است. نجات مانند مروارید گرانبهاست و باید با شکرگزاری از آن نگهداری کرد.
آیات کتابمقدس
- لوقا ۱۹:۱۰
- افسسیان ۲:۱-۱۰
- مزمور ۱۲۹
- اعمال رسولان ۱۶:۱۷
- رومیان ۱:۱۶
- دوم قرنتیان ۷:۱۰
- یهودا ۱:۲۳