چیزهای کهنه درگذشت: درسهای سال نو
از دوم قرنتیان ۵:۱۷: سه درس روحانی برای سال نو از آیینهای کهن سال نو: فروتنی، آخرینی که اول میشود، و امید.
- دوم قرنتیان ۵:۱۷
- اول پطرس ۵:۵-۶
- فیلیپیان ۳:۱۳-۱۴
از دوم قرنتیان ۵:۱۷: سه درس روحانی برای سال نو از آیینهای کهن سال نو: فروتنی، آخرینی که اول میشود، و امید.
از دوم قرنتیان ۷: اندوهِ خدایی به توبه میانجامد و خانوادهٔ کلیسا وقتی شفا مییابد که اعضایش به هم اعتماد کنند و فرصت دوباره بدهند.
از دوم قرنتیان ۶:۱-۲ و داستان «پاسبان و سرود کلیسا» اثر اُ. هنری: انسان میتواند عوض شود، اما فرصت همیشگی نیست؛ امروز روز نجات است.
از دوم قرنتیان ۶:۱-۱۳: هفت تقابل پولس میان داوری دنیا دربارهٔ خادمان خدا و آنچه آنان بهراستی در مسیح هستند.
از دوم پطرس ۱:۱-۸: ایمانداران خوانده شدهاند تا با افزودن هفت خصلت به ایمان خود، از نیکویی تا محبت، در طبیعت الهی شریک شوند.
از عبرانیان ۱۳:۱۵-۱۶ و ۲۰-۲۱: نیکویی مهربانیِ تبدیلشده به عمل است؛ ایمانداران که با ایمان نجات یافتهاند به نیکوکاری خوانده شدهاند.
از فیلیپیان ۴:۴-۹: سلامتی خدا، سومین ثمرهٔ روح، دل را از درون نگاه میدارد و ایمانداران را صلحجو میسازد.
موعظهٔ پنطیکاست از رومیان ۸:۹-۱۱: روح خدا در ایمانداران ساکن است و آنان در روح عبادت، دعا، شادی، محبت، مشارکت و خدمت میکنند.
از پیدایش ۳: گناه با غرور و نافرمانی آغاز شد، نخست در فرشتهای سقوطکرده و سپس در آدم و حوا، و صلیب مسیح پاسخ خدا به آن است.
از عبرانیان ۱۰:۱-۱۰: ایمان مسیحی دین قانونها نیست، بلکه فیض از راه قربانی یگانهٔ مسیح است که مشارکت با خدا و دلی تازه میبخشد.
از یوحنا ۱۸:۱۹-۲۴ و اعمال ۲۳:۱-۱۰: عیسی و پولس نشان میدهند فروتنی به معنای سکوت در برابر ظلم نیست، اما اول قرنتیان ۶ حد آن را روشن میکند.
هشداری از دوم قرنتیان ۶:۱۴-۱۸ دربارهٔ افراد و تعالیمی که ایمانداران را از ایمان و زندگی پاک دور میکنند و اینکه چگونه خود را حفظ کنیم.
بر اساس متی ۵:۴۰-۴۲: رفتار مسیحی با کسانی که همیشه میخواهند و قرض میگیرند؛ بخشیدن بینزاع، گاه «نه» گفتن، و هرگز از روی اجبار.
موعظهٔ یکشنبهٔ تثلیث بر اول پطرس ۱:۱-۲ و متی ۲۸:۱۹-۲۰: برگزیدهٔ پدر، تقدیسشده به روح و پاکشده به خون مسیح.
از رومیان ۱:۱-۴: قیام، مسیح را پسر خدا اعلام میکند و ایمانداران بهواسطهٔ او فرزندان خدا، هدایتشدهٔ روح و وارث میشوند.
در یکشنبهٔ پس از عید قیام، ماجرای توما در یوحنا ۲۰:۲۴-۳۱ نشان میدهد شک به سراغ قویترینها هم میآید و با ایمان و کلام خدا مغلوب میشود.
معنای واژهٔ «اِلپیس» (امید) در عهد جدید و سرچشمههای امید مسیحی، بر اساس اول تیموتائوس ۴:۹-۱۱ و رومیان ۱۲:۱۲.
در یکشنبهٔ چهارم انتظار میلاد: معنای نجات (سوتریا در یونانی) و راه دریافت آن، بر اساس لوقا ۱۹:۱۰ و افسسیان ۲:۱-۱۰.
معنای واژهٔ «کوینونیا» در عهد جدید: مشارکت با خدا و با یکدیگر، بر اساس کلیسای اولیه در اعمال رسولان ۲:۴۲-۴۷.
شهادت پولس در حضور اگریپاس پادشاه در اعمال ۲۶:۹-۲۹ نشان میدهد دیدار با مسیح چگونه جفاکننده را خلقتی تازه میسازد و ما را به همین دگرگونی میخواند.
اعمال ۴:۳۲ تا ۵:۱۱ برنابای سخاوتمند را کنار حنانیا و سفیره میگذارد: خدا از دروغ و خودنمایی بیزار است و به دلِ پشت هدیه مینگرد.
از ماجرای دوازده جاسوس در اعداد ۱۳: تفاوت گزارش ترسآلود ده نفر با ایمان یوشع و کالیب به ایمانداران میآموزد سخن امیدبخش بگویند.
موعظهٔ روز پدر از متی ۷:۹-۱۱ دربارهٔ وظیفهٔ پدران، با نگاه به یفتاح، عیلی، داوود، افسر پادشاه و پدر پسر گمشده.
چهار دلیل اینکه خدای محبت و قادر مطلق رنج را بر قوم خود روا میدارد، بر اساس اول پطرس ۵:۱۰: تا ایشان را کامل، استوار و نیرومند سازد.