خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا در نخستین یکشنبهٔ سال نو دوم قرنتیان ۵:۱۷ را میخواند: در مسیح چیزهای کهنه درگذشته و همهچیز تازه شده است. او یادآوری میکند که جشنهای سال نو حدود پنج هزار سال پیش در بینالنهرین با اَکیتوی بابل آغاز شد و به پارس، یونان، روم و جاهای دیگر رسید، و از آنها سه درس میگیرد. در بابل نشانههای پادشاهی از شاه گرفته میشد و او در برابر کاهن فروتن میگشت: سال باید با فروتنی آغاز شود، چنانکه اول پطرس ۵:۵-۶ میآموزد. در یونان و روم اربابان یک روز به خادمان خود خدمت میکردند؛ او این وارونگی را به سال یوبیل در کتابمقدس و سخن عیسی پیوند میدهد که اولینها آخرین و آخرینها اولین خواهند شد. سرانجام، مردم جامهٔ نو میپوشیدند و با امید به آینده مینگریستند: مطابق فیلیپیان ۳:۱۳-۱۴ ایمانداران آنچه را در عقب است فراموش میکنند و به سوی آنچه در پیش است میشتابند. او با دعا برای سال نو، ملت و کلیسا پایان میدهد.
آیات کتابمقدس
- دوم قرنتیان ۵:۱۷
- اول پطرس ۵:۵-۶
- فیلیپیان ۳:۱۳-۱۴