برزگر و چهار نوع زمین
از لوقا ۸:۴-۱۵: کتابمقدس بذر خداست و دل شنونده زمین آن؛ تنها دل نیکو کلام را نگاه میدارد و ثمر میآورد.
- لوقا ۸:۴-۱۵
- اول پطرس ۱:۲۳-۲۵
از لوقا ۸:۴-۱۵: کتابمقدس بذر خداست و دل شنونده زمین آن؛ تنها دل نیکو کلام را نگاه میدارد و ثمر میآورد.
از متی ۵:۳۱-۳۲: تعلیم عیسی دربارهٔ طلاق در کنار تثنیه ۲۴، ملاکی ۲ و متی ۱۹. تنها خیانت خانه را میشکند و محبت گناهان بسیار را میپوشاند.
از متی ۵:۲۷-۳۰: عیسی ریشهٔ زنا را در نگاه شهوتآلود نشان میدهد و هشدار میدهد که گناه را باید برید، زیرا به هلاکت میانجامد.
از یوحنا ۱۰:۲۲-۳۹ و اول پطرس ۱:۲۳-۲۵: کلام خدا تا ابد پایدار است، با وجود هر تلاشی برای نابود کردن، تغییر دادن یا کنار گذاشتن کتابمقدس.
از دوم قرنتیان ۵:۱۷: سه درس روحانی برای سال نو از آیینهای کهن سال نو: فروتنی، آخرینی که اول میشود، و امید.
از اول پطرس ۴:۱-۱۱ و داستان بیوهزن، پسرش و یک مرغ: برای ارادهٔ خدا زندگی کنید، قدر عزیزان را بدانید و مانند مسیح ببخشید.
از متی ۶:۲۵-۳۴ و اول پطرس ۳:۱-۵: زیبایی از خداست و در آفرینش، مسیح و کلیسا دیده میشود؛ ایمانداران به زیبایی درونی خوانده شدهاند.
از رومیان ۱۲:۱-۳: ارادهٔ خدا نیکو، پسندیده و کامل است و کتابمقدس آن را آشکارا میگوید: زندگی مقدس، شکرگزاری و نیکوکاری.
از اول پطرس ۳:۱۵: مسیح را در دل خداوند بدانید، آمادهٔ توضیح امید خود باشید و با فروتنی و احترام پاسخ دهید، نه با زور.
از اول پطرس ۴:۷-۱۱: چون پایان نزدیک است، یکدیگر را با محبت گرم دوست بدارید، بیشکایت مهماننواز باشید و با عطایای خدا خدمت کنید.
از فیلیپیان ۲:۱-۱۱: مسیح که با پدر برابر بود خود را تا صلیب فروتن ساخت؛ روحالقدس همین فروتنی را در ایمانداران پدید میآورد.
از عبرانیان ۱۳:۱۵-۱۶ و ۲۰-۲۱: نیکویی مهربانیِ تبدیلشده به عمل است؛ ایمانداران که با ایمان نجات یافتهاند به نیکوکاری خوانده شدهاند.
از کولسیان ۳:۱۲-۱۴ و تیطس ۳:۴-۷: مهربانی ثمرهٔ روحالقدس است و سرچشمهٔ آن مهربانی خود خداست که در مسیح آشکار شد.
از پیدایش ۱، اشعیا ۴۵:۵-۱۳ و اعمال ۱۷:۲۲-۳۱: در برابر نظریهٔ تکامل، ایمان میگوید خدا جهان را آفرید و انسان را به صورت خود ساخت.
از دوم تسالونیکیان ۳:۶-۱۵ و امثال: چرا ایمانداران باید از غیبت، سخنچینی و فاش کردن راز دیگران دور بمانند.
موعظهٔ یکشنبهٔ تثلیث بر اول پطرس ۱:۱-۲ و متی ۲۸:۱۹-۲۰: برگزیدهٔ پدر، تقدیسشده به روح و پاکشده به خون مسیح.
از اول پطرس ۲:۲۱-۲۵: مسیح در بیگناهی، بردباری در برابر دشنام و ایثار خود بر صلیب برای ما سرمشق گذاشت.
خدمت مشایخ در کتابمقدس و در کلیسای مشایخی: شبانانی مشتاق و فروتن که با نمونه بودن رهبری میکنند، بر اساس اول پطرس ۵:۱-۶.
کهانت در عهد عتیق و جدید: مسیح یگانه کاهن اعظم و قربانی است (عبرانیان ۷:۲۳-۲۸) و همهٔ ایمانداران کاهناند (اول پطرس ۲:۵ و ۹).
واژهٔ «آگاپه» در عهد جدید: محبتی از سر اراده و نه احساس، عطای روحالقدس، برای خانواده، کلیسا، همسایه و دشمن؛ از اول قرنتیان ۱۳.
معنای واژهٔ یونانی «کاتاروس» (پاک) در خوشابهحالِ متی ۵:۸: دلی صادق و بیآمیختگی که خدا را خواهد دید.
شهادت پولس در حضور اگریپاس پادشاه در اعمال ۲۶:۹-۲۹ نشان میدهد دیدار با مسیح چگونه جفاکننده را خلقتی تازه میسازد و ما را به همین دگرگونی میخواند.
بر اساس مَثَل فریسی و باجگیر (لوقا ۱۸:۹-۱۴): خدا با متکبران مقاومت میکند و به فروتنان فیض میبخشد.
از نحمیا باب ۵: والیای که بهرهکشان از برادران فقیر را توبیخ کرد و از سهم خود گذشت؛ نمونهای از سخاوت نسبت به نیازمندان.