خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا در یکشنبهای بهاری متی ۶:۲۵-۳۴ را میخواند، جایی که عیسی به پرندگان و سوسنهای صحرا اشاره میکند، و دربارهٔ زیبایی سخن میگوید. نخست، خدا سرچشمهٔ زیبایی است: پیدایش ۱ میگوید او هرچه ساخته بود دید و بسیار نیکو بود، و زشتیهای جهان از گناه آمده است نه از ارادهٔ خدا. دوم، مسیح زیبای زیبایان است. او مرور میکند که هنرمندان چهرهٔ عیسی را چگونه کشیدهاند، از تصویرهای کهن در روم تا کفن تورین، و در کنار آن اشعیا ۵۳ را میگذارد که میگوید او زیبایی ظاهری نداشت؛ زیبایی مسیح در سخنان و رفتارش با مردم بود. سوم، کلیسا زیباست، عروس غزل غزلها که با وجود کاستیهایش به خون مسیح پاک شده است. سرانجام، ایمانداران خود باید زیبا باشند: چهرهای خندان و مهربان، و بنا بر اول پطرس ۳:۱-۵ آن زیبایی درونی که رشد میکند در حالی که زیبایی ظاهر میگذرد.
آیات کتابمقدس
- متی ۶:۲۵-۳۴
- پیدایش ۱:۳۱
- اشعیا ۵۳:۲
- اول پطرس ۳:۱-۵