رفتار ما در خانهٔ خدا
از اول تیموتائوس ۳:۱۴-۱۵ و عبرانیان ۱۰:۲۵: کلیسا جای احترام، مشارکت و شادی است و رفتار ما در آن باید شایستهٔ خانهٔ خدا باشد.
- اول تیموتائوس ۳:۱۴-۱۵
- عبرانیان ۱۰:۲۴-۲۵
- اشعیا ۶:۱-۸
از اول تیموتائوس ۳:۱۴-۱۵ و عبرانیان ۱۰:۲۵: کلیسا جای احترام، مشارکت و شادی است و رفتار ما در آن باید شایستهٔ خانهٔ خدا باشد.
از افسسیان ۶:۱۰-۲۰: نبرد ما روحانی است و تنها سلاح ما کلام خداست که با دعا در برابر وسوسه و ایرادها به کار میرود.
از افسسیان ۴:۱۷-۳۲: زندگی تازه در مسیح یعنی کندن انسان کهنه، تا هر کس با درستی زندگی کند و وظیفهٔ خود را به انجام رساند.
از فیلیپیان ۴:۱۰-۱۴: پولس در تنگی و فراوانی قناعت آموخت؛ ایماندار نباید از تغییر بترسد، زیرا مسیح قوت و امید میبخشد.
از متی ۱۲:۳۳-۳۷ و مرقس ۷:۱۴-۲۳: فکر بد، داوری و غیبت از دل بیرون میآید و نخست به خود ما زیان میزند؛ دل را از نیکی پر کنیم.
از متی ۶:۲۵-۳۴ و اول پطرس ۳:۱-۵: زیبایی از خداست و در آفرینش، مسیح و کلیسا دیده میشود؛ ایمانداران به زیبایی درونی خوانده شدهاند.
از غزل غزلها ۲:۱۰-۱۳ در آستانهٔ سال نو آشوری: ایمان مسیحی رابطهٔ محبت با خداست که قوم خود را میخواند تا برخیزند و بیایند.
از عبرانیان ۳:۱-۶، تثنیه ۱۸ و یوحنا ۶: مسیح نبیای بزرگتر از موسی، نان حیات و پسری است که بر خانهٔ خدا گماشته شده است.
از مزمور ۵۵:۱۲-۱۴: سه راه برای وقتی که دوستان ما را میرنجانند: تحمل و بخشش، سخن گفتنِ صادقانه، و خلوت کردن برای دعا مانند عیسی.
از جامعه ۱۲:۱-۸: چرا جوانان از کلیسا دور میشوند، کلیسا چه وظیفهای در برابر آنان دارد، و چرا ایمان از آنِ جوانی است نه فقط پیری.
از فیلیپیان ۲:۱-۱۱: مسیح که با پدر برابر بود خود را تا صلیب فروتن ساخت؛ روحالقدس همین فروتنی را در ایمانداران پدید میآورد.
از رومیان ۱۲، اول قرنتیان ۱۲ و افسسیان ۴: عطایای روح برای منفعت همگان و بنای کلیسا داده شدهاند و محبت از همه بزرگتر است.
از اعمال ۱:۱۲-۲۶: شاگردان میان صعود و پنطیکاست کنار هم میمانند، دعا میکنند، به کتابمقدس رو میآورند و کمبودها را جبران میکنند.
از متی ۱۰:۱-۱۶: دستورهای مسیح به دوازده شاگرد نشان میدهد ایمانداران چگونه خدمت کنند؛ از خانهٔ خود آغاز کنند، به خدا تکیه کنند و رایگان ببخشند.
از یوحنا ۱۷: عیسی سحرگاه دعا میکرد، ارادهٔ پدر را میجست، برای دیگران دعا میکرد و در سختترین ساعت بیشتر دعا کرد؛ الگویی برای دعای ما.
از لوقا ۹:۵۱-۵۶: مسیح شاگردان، ریاکاران و کلیساها را برای اصلاحشان توبیخ میکرد و ایمانداران نیز باید یکدیگر را با محبت اصلاح کنند.
از اول تسالونیکیان ۵:۱۲-۲۴ و عبرانیان ۱۰:۲۵: ایمانداران به کلیسا نیاز دارند، جای پرستش، بنای یکدیگر، شراکت و آشتی.
از اعمال ۱۵:۳۶-۴۱ و اول قرنتیان ۷:۱۰-۱۷: وقتی دو نفر نمیتوانند با هم راه بروند، میتوانند مانند پولس و برنابا در صلح از هم جدا شوند.
از یوحنا ۱۸:۱۹-۲۴ و اعمال ۲۳:۱-۱۰: عیسی و پولس نشان میدهند فروتنی به معنای سکوت در برابر ظلم نیست، اما اول قرنتیان ۶ حد آن را روشن میکند.
مسیح چگونه به ایمانداران میآموزد اختلاف را در سه گام و در درون خانوادهٔ کلیسا حل کنند؛ بر اساس متی ۱۸:۱۵-۱۷.
از یوحنا ۲:۲۳-۲۵: بسیاری با دیدن آیات ایمان آوردند، اما عیسی به ایشان اعتماد نکرد. دعوتی به ایمان بیریا از دل پاک.
پیامی برای روز جوانان از اول یوحنا ۲:۱۲-۱۴: جوانان نیرومندند، کلام خدا در ایشان ساکن است و بر آن شریر غالب آمدهاند.
خدمت معلمان در کلیسا: عطای خدا برای مجهز ساختن مقدسان و بنای بدن مسیح تا همه به بلوغ برسند (افسسیان ۴:۱۱-۱۳).
چرا عیسی در مرقس ۳:۱۳-۱۹ دوازده رسول را برگزید: تا با او باشند، برای موعظه فرستاده شوند و بر شریر اقتدار یابند، و معنای آن برای ما.