خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا با فهرست عطایا در اول قرنتیان ۱۲:۲۸ آغاز میکند و مزمور ۱۴۲، فریاد داوود از درون غار، را میخواند. او پس از موعظههای پیشین دربارهٔ فرشتگان، کاهنان، انبیا و رسولان، به معلمان میپردازد و افسسیان ۴:۱۱-۱۳ را میخواند. به گفتهٔ او شبانی و تعلیم با هم همراهاند و معلمان کانون شادی و کلاسهای کلیسا نیز در این مراقبت شبانی سهیماند. «معلم» عنوانی محترم است: عیسی را «ربی» خواندند و پولس خود را واعظ، رسول و معلم مینامد. تعلیم عطای روح است و کار هر کسی نیست؛ او به رومیان ۱۲:۷ و زنان معلم در تیطس ۲:۳ اشاره میکند. شاگردان باید معلمان خود را محترم بدارند (غلاطیان ۶:۶). هدف، مجهز ساختن مقدسان و بنای بدن مسیح است تا هر عضو با گفتار و زندگی خود دیگران را بنا کند و همه به قامت مسیح برسند. عبرانیان ۵:۱۲ ایمانداران را به معلم شدن فرا میخواند، اما یعقوب ۳:۱ هشدار میدهد که داوری معلمان سختتر است؛ پس تعلیم فروتنی میخواهد.
آیات کتابمقدس
- افسسیان ۴:۱۱-۱۳
- اول قرنتیان ۱۲:۲۸
- مزمور ۱۴۲
- یوحنا ۱۳:۱۳-۱۴
- اول تیموتائوس ۲:۷
- دوم تیموتائوس ۱:۱۱
- رومیان ۱۲:۷
- تیطس ۲:۳
- غلاطیان ۶:۶
- عبرانیان ۵:۱۲
- یعقوب ۳:۱