محبت مسیحی به ملت خویش
بر اساس رومیان ۹:۱-۵: مسیحی راستین چگونه ملت، زبان و میراث خود را دوست دارد و در همان حال انجیل را به همهٔ ملتها میرساند.
- رومیان ۹:۱-۵
- متی ۱۰:۵-۶
- لوقا ۱۹:۴۱-۴۴
بر اساس رومیان ۹:۱-۵: مسیحی راستین چگونه ملت، زبان و میراث خود را دوست دارد و در همان حال انجیل را به همهٔ ملتها میرساند.
از رومیان ۱۲:۱۵ و یوحنا ۱۱:۱۷-۴۴: عیسی بر سر قبر ایلعازر نشان میدهد چگونه با پذیرفتن، گریستن و کمک کردن در غم دیگران شریک شویم.
از یوحنا ۲:۱-۱۲: رفتار عیسی در عروسی قانا به ما میآموزد در شادی دیگران شریک شویم، از میزبان ایراد نگیریم و بهترینِ خود را بدهیم.
از دوم تسالونیکیان ۳:۶-۱۲: کار بخشی از زندگی مسیحی است و باید با کوشش، درستکاری و شکرگزاری انجام شود، بیآنکه همهٔ زندگی ما گردد.
از افسسیان ۵:۲۱ تا ۶:۴: خانهٔ مسیحی به احترام متقابل، راستی بدون دروغ و روح مسیحی نیاز دارد و سرِ آن مسیح است.
از مزمور ۱۱۹:۱۰۵: کتابمقدس چراغ پای ماست و راه نجات، هر قدم در دنیای تاریک و خانهٔ نهایی ما نزد خدا را نشان میدهد.
از یوحنا ۱۰:۲۲-۳۹ و اول پطرس ۱:۲۳-۲۵: کلام خدا تا ابد پایدار است، با وجود هر تلاشی برای نابود کردن، تغییر دادن یا کنار گذاشتن کتابمقدس.
از اول تسالونیکیان ۴:۱۳ تا ۵:۱۱: امید برای آنان که در خداوند خفتهاند و دعوت زندگان به بیداری روحانی.
در یکشنبهٔ محبت از ایام انتظار، از متی ۲:۱-۱۲ و اول یوحنا ۴:۱۸: داستان سرود «شب آرام» و محبت خدا که ترس را بیرون میراند.
از یوحنا ۸:۱-۱۱: عیسی زن گرفتارشده در زنا را سنگسار نمیکند و راه تازهٔ رحمت را نشان میدهد؛ ظلم به نام خدا نام او را خراب میکند.
در پنطیکاست، از یوحنا ۱۴:۱۵-۲۶ و ۱۶:۵-۱۵: خدای قوم در مسیح «خدا با ما» شد و با روحالقدس «خدا در ما»، و آنچه آدم از دست داد بازگشت.
از یوحنا ۱۹:۱۷-۲۴: سربازان رومی عیسی را مصلوب کردند و امپراتوری سه قرن کلیسا را آزار داد، اما مسیح با محبت بر روم پیروز شد.
از یوحنا ۱۱:۴۶-۵۳، یوحنا ۱۸:۱۲-۲۴ و متی ۲۶:۵۷-۶۸: کاهنان اعظمی که عیسی را محکوم کردند ندانسته نقشهٔ خدا را پیش بردند و شکست خوردند.
از یوحنا ۱۸:۳۳-۳۷: عیسی پادشاهِ ملکوتی است که از این جهان نیست و زکریا، فرشته، مجوسیان، نتنائیل، جمعیت و پیلاتس بر آن شهادت میدهند.
از یوحنا ۷:۱-۱۳: عیسی با حکمت و شناخت زمان خدا به برادران بیایمانش پاسخ میدهد؛ آنان بعدها ایمان آوردند، پس از دعا برای خانواده دست نکشیم.
از لوقا ۱۰:۳۸-۴۲: خداوند به خدمتِ پرمشغلهٔ ما مانند مرتا نیاز ندارد؛ او میخواهد مانند مریم نزد پاهایش بنشینیم، بشنویم و بیاموزیم.
از یوحنا ۴: دلِ باز و پرسشگر زن سامری او را به آب حیات، پرستش در روح و راستی و شهادت دادن در شهر خود میرساند.
از یوحنا ۳، ۷ و ۱۹: نیقودیموس دربارهٔ تولد تازه میشنود اما پیروی پنهان میماند؛ ایمان باید آشکارا اعتراف شود نه در تاریکی.
از لوقا ۸:۱-۳، متی ۲۷:۵۵-۶۱ و یوحنا ۲۰:۱-۱۸: مریم مجدلیه، آزادشدهٔ مسیح، او را خدمت میکند، پای صلیب میماند و نخستین شاهد قیام میشود.
سه صحنه از توما در یوحنا ۱۱، ۱۴ و ۲۰ وفاداری، پرسشهای صادقانه و اعتراف او را نشان میدهد: «ای خداوند من و ای خدای من».
چهار صحنه از فیلیپس در انجیل یوحنا (بابهای ۱، ۶، ۱۲ و ۱۴) نشان میدهد مسیح چگونه شاگرد را میخواند و ایمانش را با صبر رشد میدهد.
از یوحنا ۱:۳۵-۴۲، مرقس ۱:۱۶-۲۰ و لوقا ۵:۱-۱۱: دعوت شمعون پطرس از شهادت دیگران تا صدای خود مسیح و تسلیم کامل پیش میرود.
از مزمور ۹۰:۱۲، برای سال نو: عمر بهسرعت میگذرد؛ پس از خدا میخواهیم به ما بیاموزد روزهایمان را بشماریم و حکیمانه در خدمت او به کار ببریم.
از عبرانیان ۳:۱-۶، تثنیه ۱۸ و یوحنا ۶: مسیح نبیای بزرگتر از موسی، نان حیات و پسری است که بر خانهٔ خدا گماشته شده است.