خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا در پایان مجموعهای از موعظهها پیش از ایام ظهور میپرسد آیا مسیحی راستین باید به ملت خود دلبسته باشد. او دو خطا را رد میکند: ایمانِ بدون هیچ احساس ملی، و غیرتی که ملت را بالاتر از ایمان مینشاند. با خواندن رومیان ۹:۱-۵ اندوه پولس برای قوم خودش را نشان میدهد. به گفتهٔ او عهد عتیق فقط دربارهٔ یک قوم نیست: ابراهیم از اورِ بینالنهرین خوانده شد و خدا یونس را به نینوا فرستاد.عیسی شاگردان را نخست نزد گوسفندان گمشدهٔ اسرائیل فرستاد، بر اورشلیم گریست و نزد خاصان خود آمد؛ اما خدا همهٔ جهان را محبت نمود و شاگردان از اورشلیم به سوی همهٔ ملتها فرستاده شدند. پس ایمان از محبت به قوم خود آغاز میشود و به مژده برای همه میرسد. او از مبشرانی یاد میکند که خط، مدرسه و بیمارستان آوردند و از کلیسای مشرق که تا هند و چین رفت، و جماعت را به پاسداشت ملت، زبان و کلیسای خود فرامیخواند.
آیات کتابمقدس
- رومیان ۹:۱-۵
- متی ۱۰:۵-۶
- لوقا ۱۹:۴۱-۴۴
- یوحنا ۱:۱۱
- یوحنا ۳:۱۶
- متی ۲۸:۱۹
- اعمال رسولان ۱:۸