خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا در یکشنبهٔ پس از عید صعود، پنجمین موعظه از مجموعهٔ خود دربارهٔ دستاندرکاران مصلوب شدن مسیح را به رومیان اختصاص میدهد. او یوحنا ۱۹:۱۷-۲۴ را میخواند که در آن سربازان رومی عیسی را مصلوب و جامههایش را میان خود تقسیم میکنند، و از تمسخر و تاج خار یاد میکند که مسیح همه را به خاطر گناهکاران پذیرفت. او تأکید میکند که مسیحیان با هیچ ملتی دشمنی ندارند و عیسی شورشگری سیاسی بر ضد قیصر نبود. سپس از گستره و خشونت امپراتوری روم، شهادت پطرس و پولس در روم، و دعوت پولس در رومیان ۱۳ به اطاعت از حاکمان و دعا برای آنان میگوید. روم خدایان بسیار را تحمل میکرد، اما مسیحیان تنها به یک خدا اقرار داشتند و حدود سه قرن، از نرون تا دیوکلتیان، آزار دیدند. با این همه ایمان نه با شمشیر بلکه با محبت گسترش یافت و حتی به خانهٔ قیصر رسید (فیلیپیان ۴:۲۲)، تا آنکه قسطنطین آن را پذیرفت. دشمنان مسیح شکست خوردند و کلیسا رشد کرد.
آیات کتابمقدس
- یوحنا ۱۹:۱۷-۲۴
- رومیان ۱۳
- فیلیپیان ۴:۲۲