خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا مجموعهٔ چهارهفتهای خود دربارهٔ تصویرهای کتابمقدس از خودش را به پایان میبرد. او بذری را که حیات تازه میبخشد و شیری را که ایماندار برای رشد به آن نیاز دارد یادآوری میکند و سپس به مزمور ۱۱۹:۱۰۵ میپردازد: «کلام تو برای پایهای من چراغ و برای راه من نور است.» انسان خود را دانا میشمارد و میکوشد با اندیشهٔ خود به خدا برسد، اما تنها کتابمقدس نشان میدهد خدا کیست و راه نجات در مسیح کدام است؛ همان که گفت راه و راستی و حیات است. کلام خدا مانند چراغ کوچک دستی در روزگار عهد عتیق، قدم بعدی و پیرامون ما را در دنیایی تاریک و پر از کشمکش و نبرد روحانی روشن میکند. پایان سفر را نیز نشان میدهد: مزمور ۹۰:۱۰ میگوید عمر ما هفتاد یا هشتاد سال است و سپس پرواز میکنیم، و کتابمقدس به خانهٔ آسمانی اشاره میکند. خدا نور است (اول یوحنا ۱:۵)، مسیح نور جهان است (یوحنا ۸:۱۲) و گشوده شدن کلام خدا روشنایی میبخشد (مزمور ۱۱۹:۱۳۰). پس ایمانداران باید آن را بخوانند، در آن تأمل کنند و به آن عمل کنند.
آیات کتابمقدس
- مزمور ۱۱۹:۱۰۵
- مزمور ۹۰:۱۰
- اول یوحنا ۱:۵
- یوحنا ۸:۱۲
- مزمور ۱۱۹:۱۳۰
- یوحنا ۱۴:۶