خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا پس از پایان متی ۵، مجموعهای چهارهفتهای دربارهٔ کتابمقدس و تصویرهایی که کلام خدا برای خود به کار میبرد آغاز میکند و نخست به بذر میپردازد. او مَثَل برزگر را از لوقا ۸:۴-۱۵ میخواند و یادآوری میکند که در متی ۱۳ و مرقس ۴ نیز آمده است. بذر کلام خداست که امروز از راه کتاب، تلویزیون، رادیو و اینترنت همهجا پاشیده میشود؛ چهار زمین چهار نوع دلاند. کنار راه دلی است که زیر پای صداها و اندیشههای دیگر سخت شده، بذر در آن فرو نمیرود و شیطان آن را میرباید. زمین سنگلاخ شنوندهٔ سطحی است که با شادی میپذیرد اما ریشه ندارد و در سختی و فشار میخشکد. خارها نگرانیها، ثروت و لذتهای زندگیاند که کلام را خفه میکنند. زمین نیکو میشنود، کلام را نگاه میدارد و سی، شصت و صد برابر ثمر میآورد. او با اول پطرس ۱:۲۳-۲۵ دربارهٔ بذر فاسدنشدنی پایان میدهد و دعا میکند که دلها زمین نیکو باشند.
آیات کتابمقدس
- لوقا ۸:۴-۱۵
- اول پطرس ۱:۲۳-۲۵