رفتار ما در خانهٔ خدا
از اول تیموتائوس ۳:۱۴-۱۵ و عبرانیان ۱۰:۲۵: کلیسا جای احترام، مشارکت و شادی است و رفتار ما در آن باید شایستهٔ خانهٔ خدا باشد.
- اول تیموتائوس ۳:۱۴-۱۵
- عبرانیان ۱۰:۲۴-۲۵
- اشعیا ۶:۱-۸
از اول تیموتائوس ۳:۱۴-۱۵ و عبرانیان ۱۰:۲۵: کلیسا جای احترام، مشارکت و شادی است و رفتار ما در آن باید شایستهٔ خانهٔ خدا باشد.
از افسسیان ۶:۱۰-۲۰: نبرد ما روحانی است و تنها سلاح ما کلام خداست که با دعا در برابر وسوسه و ایرادها به کار میرود.
از لوقا ۲:۱-۲۰ و سرود «بشنوید، فرشتگان میسرایند»: مسیح، عمانوئیل، میان خدا و انسان و میان انسانها صلح میآورد.
از مرقس ۱۱:۲۰-۲۶ و داستان نامهٔ کشاورزی به خدا: خدا دعای ساده و با اعتماد را، اغلب به دست مردم، پاسخ میدهد و محبت بدگمان نیست.
از فیلیپیان ۴:۱۰-۱۴: پولس در تنگی و فراوانی قناعت آموخت؛ ایماندار نباید از تغییر بترسد، زیرا مسیح قوت و امید میبخشد.
قناعت بهعنوان سود حقیقی: اول تیموتائوس ۶:۶-۱۰ و عبرانیان ۱۳:۵-۶، همراه با افسانهٔ ژاپنی سنگتراشی که هرگز راضی نبود.
بر پایهٔ اول تیموتائوس ۲:۱-۸، دعوتی در روزهای جنگ به دعا برای کشور و حاکمان، وفاداری، احتیاط و حفظ امید.
از اول تیموتائوس ۲:۵-۶ و یوحنا ۱۴:۶: یک خدا و یک واسطه هست، عیسی مسیح، که تنها او راه و راستی و حیات است.
از عبرانیان ۱۳:۱۵-۱۶ و ۲۰-۲۱: نیکویی مهربانیِ تبدیلشده به عمل است؛ ایمانداران که با ایمان نجات یافتهاند به نیکوکاری خوانده شدهاند.
از اول تیموتائوس ۶:۶-۱۶: قانع و شکرگزار بودن برای آنچه خدا داده است، بهجای شکایت مانند اسرائیل در بیابان یا دویدن در پی ثروت.
از یوحنا ۲:۲۳-۲۵: بسیاری با دیدن آیات ایمان آوردند، اما عیسی به ایشان اعتماد نکرد. دعوتی به ایمان بیریا از دل پاک.
خدمت مشایخ در کتابمقدس و در کلیسای مشایخی: شبانانی مشتاق و فروتن که با نمونه بودن رهبری میکنند، بر اساس اول پطرس ۵:۱-۶.
خدمت معلمان در کلیسا: عطای خدا برای مجهز ساختن مقدسان و بنای بدن مسیح تا همه به بلوغ برسند (افسسیان ۴:۱۱-۱۳).
معنای واژهٔ «اِلپیس» (امید) در عهد جدید و سرچشمههای امید مسیحی، بر اساس اول تیموتائوس ۴:۹-۱۱ و رومیان ۱۲:۱۲.
واژهٔ «آگاپه» در عهد جدید: محبتی از سر اراده و نه احساس، عطای روحالقدس، برای خانواده، کلیسا، همسایه و دشمن؛ از اول قرنتیان ۱۳.
واژهٔ «اوسِبیا» (دینداری، خداترسی) در عهد جدید: زندگی همراه با حرمت خدا، تمرین روحانی و قناعت؛ از اول تیموتائوس ۶ و دوم پطرس ۱.
معنای واژهٔ یونانی «کاتاروس» (پاک) در خوشابهحالِ متی ۵:۸: دلی صادق و بیآمیختگی که خدا را خواهد دید.
واژهٔ یونانی «اِکلیسیا» بر اساس افسسیان ۱:۱۵-۲۳: کلیسا ساختمان نیست، بلکه جماعتی است که خدا فرا خوانده و بدنی که مسیح سرِ آن است.
لوقا نزد پولس ماند و دیماس از محبت این دنیا او را ترک کرد: دعوتی از دوم تیموتائوس ۴:۱۰-۱۱ به وفاداری به مسیح تا به مرگ.
اعمال ۴:۳۲ تا ۵:۱۱ برنابای سخاوتمند را کنار حنانیا و سفیره میگذارد: خدا از دروغ و خودنمایی بیزار است و به دلِ پشت هدیه مینگرد.
از امثال ۶:۶-۱۱، مورچه و شخص کاهل: ایماندار باید کوشا و آیندهنگر باشد و با دست خود کار کند، نه اینکه بیکار بنشیند.
از پیدایش ۹:۱۸-۲۷: تفاوت حام با برادرانش سام و یافث، درس احترام به والدین و پوشاندن خطای دیگران را میآموزد.
در یکشنبهٔ پس از عید قیام: چون مسیح برخاست، با امید به خدای زنده، نجاتدهندهٔ همه، زحمت میکشیم و میکوشیم (اول تیموتائوس ۴:۱۰).
بر اساس اول تیموتائوس ۱:۱۵ و داستان زکی در لوقا ۱۹:۱-۱۰: هیچکس نمیتواند بهای گناه خود را بپردازد؛ نجات هدیهای است که مسیح بر صلیب کامل کرد.