همهٔ موعظه‌ها

اِکلیسیا: کلیسایی که خدا فرا می‌خواند

کشیش نینوس مقدس‌نیا
همین حالا بشنوید۳۶ دقیقه · آشوری

خلاصه

کشیش نینوس مقدس‌نیا با اول تیموتائوس ۳:۱۴-۱۵ آغاز می‌کند، کلیسا همچون ستون و بنیاد راستی، و مزمور ۱۲۱ را دربارهٔ خداوندی که بی‌آنکه بخوابد قوم خود را نگاه می‌دارد می‌خواند. سپس افسسیان ۱:۱۵-۲۳ را می‌خواند که با مسیح، سرِ همه چیز برای کلیسا که بدن اوست، پایان می‌یابد. او در ادامهٔ مجموعهٔ واژه‌های یونانی، «اِکلیسیا» را بررسی می‌کند که ریشهٔ واژهٔ فارسی «کلیسا» است. در شهرهای یونان باستان این واژه نام مجمع شهروندان بود که همه در آن رأی برابر داشتند و با دعا آغاز می‌شد. ترجمهٔ یونانی عهد عتیق آن را برای واژهٔ عبری «قاهال»، قومی که خدا گرد می‌آورد، به کار برد. پس کلیسا نه ساختمان است و نه گروهی که به میل خود جمع شده، بلکه قومی است که خدا فرا خوانده است. پولس این واژه را هم برای کلیسای جهانی در همهٔ فرقه‌ها و هم برای جماعت محلی، با همهٔ کاستی‌هایش، به کار می‌برد. هر عضو در بدن مسیح وظیفه‌ای دارد و آنان که گرد می‌آیند باید برای خدمت بیرون بروند.

آیات کتاب‌مقدس

  • افسسیان ۱:۱۵-۲۳
  • اول تیموتائوس ۳:۱۴-۱۵
  • مزمور ۱۲۱
  • اول قرنتیان ۱۰:۳۲
  • اول قرنتیان ۱۲:۲۸
  • فیلیپیان ۳:۶
  • اول قرنتیان ۱:۲
  • غلاطیان ۱:۲
  • اول قرنتیان ۱۱:۱۸
  • اول قرنتیان ۱۴:۱۹
  • اول قرنتیان ۱۴:۲۳

موضوع‌ها

موعظه‌های دیگر

0:000:00