همسایهات را مانند خودت محبت کن
از رومیان ۱۳:۸-۱۰: محبت به همسایه تکمیل شریعت است، خیر دیگری را میجوید، راست میگوید و به معنای خوار شمردن خود نیست.
- رومیان ۱۳:۸-۱۰
- غلاطیان ۵:۱۴
- رومیان ۱۵:۲
از رومیان ۱۳:۸-۱۰: محبت به همسایه تکمیل شریعت است، خیر دیگری را میجوید، راست میگوید و به معنای خوار شمردن خود نیست.
از افسسیان ۶:۱۰-۲۰: نبرد ما روحانی است و تنها سلاح ما کلام خداست که با دعا در برابر وسوسه و ایرادها به کار میرود.
غلاطیان ۴:۴-۷: خدا چگونه جهان را برای تولد مسیح در «کمال زمان» آماده کرد و اکنون نیز برای بازگشت او آماده میکند.
از لوقا ۲:۲۱-۴۰ و سرود «این کودک کیست؟»: کودکِ آخور همان مسیحِ پادشاه است که در فقر زاده شد و راهش به صلیب میرسد.
از متی ۱۶:۱۵-۲۳، لوقا ۲۲:۳۱-۳۴ و غلاطیان ۲:۱۱-۱۴: تزلزل پطرس و «آفتابپرست» چخوف هشدار میدهند که حرف خود را به میل دیگران عوض نکنیم.
از لوقا ۸:۱-۳، متی ۲۷:۵۵-۶۱ و یوحنا ۲۰:۱-۱۸: مریم مجدلیه، آزادشدهٔ مسیح، او را خدمت میکند، پای صلیب میماند و نخستین شاهد قیام میشود.
از مزمور ۵۵:۱۲-۱۴: سه راه برای وقتی که دوستان ما را میرنجانند: تحمل و بخشش، سخن گفتنِ صادقانه، و خلوت کردن برای دعا مانند عیسی.
از غلاطیان ۶:۷-۱۰ و لوقا ۱۷:۱۱-۱۹: نیکی را برای خدا بکنیم نه برای قدردانی مردم، زیرا هرچه کاشته شود سرانجام درو خواهد شد.
از دوم پطرس ۱:۱-۸: ایمانداران خوانده شدهاند تا با افزودن هفت خصلت به ایمان خود، از نیکویی تا محبت، در طبیعت الهی شریک شوند.
از متی ۱۵:۱۰-۲۰ و مرقس ۷:۱۴-۲۳: فهرست خود عیسی از گناهانی که از دل بیرون میآیند و هشدار دربارهٔ گناهان پنهانتر.
از غلاطیان ۵:۱۹-۲۱: پانزده عمل جسم که پیش از ثمرهٔ روح آمدهاند و دعوت به هوشیاری و اعتراف به گناه.
از غلاطیان ۵:۲۲-۲۳ و رومیان ۷:۱۴-۲۵: خویشتنداری کار روحالقدس در ایمانداری است که هنوز با گناه میجنگد و برای تاج میدود.
از فیلیپیان ۲:۱-۱۱: مسیح که با پدر برابر بود خود را تا صلیب فروتن ساخت؛ روحالقدس همین فروتنی را در ایمانداران پدید میآورد.
از دوم تیموتائوس ۲:۱۱-۱۳: خدا حتی وقتی ما بیوفاییم امین میماند و روحالقدس ایمانداران را به وفاداری به او و دیگران تا مرگ میخواند.
از عبرانیان ۱۳:۱۵-۱۶ و ۲۰-۲۱: نیکویی مهربانیِ تبدیلشده به عمل است؛ ایمانداران که با ایمان نجات یافتهاند به نیکوکاری خوانده شدهاند.
از غلاطیان ۵:۲۲-۲۳ و یعقوب ۵:۷-۱۱: صبر ثمرهٔ روحالقدس است و الگوی آن صبر طولانی خود خدا با همهٔ انسانهاست.
از فیلیپیان ۴:۴-۹: سلامتی خدا، سومین ثمرهٔ روح، دل را از درون نگاه میدارد و ایمانداران را صلحجو میسازد.
از یوحنا ۱۵:۹-۱۱: ماندن در محبت مسیح به شادی پایدار او میانجامد، ثمرهای از روح که حتی در سختیها برقرار میماند.
از یوحنا ۲۰:۱۱-۱۸: ایمان مریم مجدلیه با رهایی آغاز شد، پای صلیب ایستاد و با دیدار مسیحِ قیامکرده دوباره زنده شد.
از لوقا ۹:۵۱-۵۶: مسیح شاگردان، ریاکاران و کلیساها را برای اصلاحشان توبیخ میکرد و ایمانداران نیز باید یکدیگر را با محبت اصلاح کنند.
از رومیان ۱:۱-۴: قیام، مسیح را پسر خدا اعلام میکند و ایمانداران بهواسطهٔ او فرزندان خدا، هدایتشدهٔ روح و وارث میشوند.
خدمت معلمان در کلیسا: عطای خدا برای مجهز ساختن مقدسان و بنای بدن مسیح تا همه به بلوغ برسند (افسسیان ۴:۱۱-۱۳).
معنای واژهٔ «اِلپیس» (امید) در عهد جدید و سرچشمههای امید مسیحی، بر اساس اول تیموتائوس ۴:۹-۱۱ و رومیان ۱۲:۱۲.
واژهٔ «آگاپه» در عهد جدید: محبتی از سر اراده و نه احساس، عطای روحالقدس، برای خانواده، کلیسا، همسایه و دشمن؛ از اول قرنتیان ۱۳.