کار، بخشی از زندگی مسیحی
از دوم تسالونیکیان ۳:۶-۱۲: کار بخشی از زندگی مسیحی است و باید با کوشش، درستکاری و شکرگزاری انجام شود، بیآنکه همهٔ زندگی ما گردد.
- دوم تسالونیکیان ۳:۶-۱۲
- جامعه ۹:۱۰
- افسسیان ۴:۲۸
از دوم تسالونیکیان ۳:۶-۱۲: کار بخشی از زندگی مسیحی است و باید با کوشش، درستکاری و شکرگزاری انجام شود، بیآنکه همهٔ زندگی ما گردد.
از متی ۵:۳۱-۳۲: تعلیم عیسی دربارهٔ طلاق در کنار تثنیه ۲۴، ملاکی ۲ و متی ۱۹. تنها خیانت خانه را میشکند و محبت گناهان بسیار را میپوشاند.
از اول قرنتیان ۲:۶-۱۶: حکمت خدا که پیش از دورانها مقرر شد، بهوسیلهٔ روحالقدس آشکار میشود و ایمانداران فکر مسیح را دارند.
از لوقا ۲:۲۱-۴۰ و سرود «این کودک کیست؟»: کودکِ آخور همان مسیحِ پادشاه است که در فقر زاده شد و راهش به صلیب میرسد.
از مرقس ۱۱:۲۰-۲۶ و داستان نامهٔ کشاورزی به خدا: خدا دعای ساده و با اعتماد را، اغلب به دست مردم، پاسخ میدهد و محبت بدگمان نیست.
از فیلیپیان ۴:۱۰-۱۴: پولس در تنگی و فراوانی قناعت آموخت؛ ایماندار نباید از تغییر بترسد، زیرا مسیح قوت و امید میبخشد.
از یوحنا ۷:۱-۱۳: عیسی با حکمت و شناخت زمان خدا به برادران بیایمانش پاسخ میدهد؛ آنان بعدها ایمان آوردند، پس از دعا برای خانواده دست نکشیم.
از یوحنا ۳، ۷ و ۱۹: نیقودیموس دربارهٔ تولد تازه میشنود اما پیروی پنهان میماند؛ ایمان باید آشکارا اعتراف شود نه در تاریکی.
از غلاطیان ۶:۷-۱۰ و لوقا ۱۷:۱۱-۱۹: نیکی را برای خدا بکنیم نه برای قدردانی مردم، زیرا هرچه کاشته شود سرانجام درو خواهد شد.
از پیدایش ۹:۵-۶: جان انسان مقدس است چون به صورت خدا آفریده شده؛ کلیسا دولت نیست، میبخشد و به قانون کشور احترام میگذارد.
از اول قرنتیان ۷:۷-۱۶: ایمان را نمیتوان به همسر تحمیل کرد؛ ایماندار با احترام، دعا و نمونهٔ آرام زندگی خود بر او اثر میگذارد.
از غلاطیان ۵:۲۲-۲۳ و رومیان ۷:۱۴-۲۵: خویشتنداری کار روحالقدس در ایمانداری است که هنوز با گناه میجنگد و برای تاج میدود.
از فیلیپیان ۲:۱-۱۱: مسیح که با پدر برابر بود خود را تا صلیب فروتن ساخت؛ روحالقدس همین فروتنی را در ایمانداران پدید میآورد.
از دوم تیموتائوس ۲:۱۱-۱۳: خدا حتی وقتی ما بیوفاییم امین میماند و روحالقدس ایمانداران را به وفاداری به او و دیگران تا مرگ میخواند.
از اول قرنتیان ۱۳ و یوحنا ۱۳:۳۴-۳۵: محبت خدا، نخستین ثمرهٔ روح، بیقیدوشرط است و باید در عمل دیده شود، نه در حرف.
از رومیان ۱۲، اول قرنتیان ۱۲ و افسسیان ۴: عطایای روح برای منفعت همگان و بنای کلیسا داده شدهاند و محبت از همه بزرگتر است.
موعظهٔ پنطیکاست از رومیان ۸:۹-۱۱: روح خدا در ایمانداران ساکن است و آنان در روح عبادت، دعا، شادی، محبت، مشارکت و خدمت میکنند.
از یوحنا ۲۰:۱۱-۱۸: ایمان مریم مجدلیه با رهایی آغاز شد، پای صلیب ایستاد و با دیدار مسیحِ قیامکرده دوباره زنده شد.
یکشنبهٔ چهارم ادونت، یوحنا ۱۳:۳۴-۳۵ و ۱۵:۹-۱۴: محبت نشانهٔ شاگردان مسیح است و در عمل دیده میشود، چنانکه او جان خود را داد.
یکشنبهٔ اول ادونت، متی ۲:۱-۱۲: تولد مسیح امید انبیا را به انجام رساند و ایمانداران اکنون با امید زنده در انتظار بازگشت او هستند.
از اعمال ۱۵:۳۶-۴۱ و اول قرنتیان ۷:۱۰-۱۷: وقتی دو نفر نمیتوانند با هم راه بروند، میتوانند مانند پولس و برنابا در صلح از هم جدا شوند.
از یوحنا ۱۸:۱۹-۲۴ و اعمال ۲۳:۱-۱۰: عیسی و پولس نشان میدهند فروتنی به معنای سکوت در برابر ظلم نیست، اما اول قرنتیان ۶ حد آن را روشن میکند.
از اول تیموتائوس ۶:۶-۱۶: قانع و شکرگزار بودن برای آنچه خدا داده است، بهجای شکایت مانند اسرائیل در بیابان یا دویدن در پی ثروت.
هشداری از دوم قرنتیان ۶:۱۴-۱۸ دربارهٔ افراد و تعالیمی که ایمانداران را از ایمان و زندگی پاک دور میکنند و اینکه چگونه خود را حفظ کنیم.