خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا در یکشنبهٔ پس از پنطیکاست، پس از آنکه هفتهٔ پیش دربارهٔ ثمرهٔ روح سخن گفته بود، به عطایای روح میپردازد و رومیان ۱۲:۴-۸، اول قرنتیان ۱۲:۱-۱۱ و ۲۸-۳۱ و افسسیان ۴:۴-۱۶ را میخواند. او میگوید که بهعنوان کشیش پرزبیتری به تعلیم کلیسای خود و به آنچه عهد جدید بیش از همه بر آن تأکید دارد، مانند ایمان، محبت و فروتنی، پایبند است، نه به امور شگفتانگیز. او پنج نکته میگوید. فهرستها عطایای بسیاری را نام میبرند و این عطایا نه ارثیاند و نه آموختنی، بلکه روح آنها را میبخشد. آنها برای منفعت همگان داده شدهاند، نه برای فخر. ما اغلب عطای خود را زمانی میشناسیم که دیگران در کلیسا آن را میبینند، و نباید آن را دفن کرد. روح هر طور بخواهد تقسیم میکند، پس ایمانداران باید قانع باشند. سرانجام، او از اول قرنتیان ۱۳:۸ تعلیم میدهد که نشانههایی مانند زبانها به دوران بنیانگذاری کلیسا تعلق داشتند، اما محبت راه برتر است و میماند.
آیات کتابمقدس
- اول قرنتیان ۱۲:۱-۱۱
- اول قرنتیان ۱۲:۲۸-۳۱
- رومیان ۱۲:۴-۸
- افسسیان ۴:۴-۱۶
- اول قرنتیان ۱۳:۸
- اول قرنتیان ۱۳:۱۳
- اول قرنتیان ۱۳:۱-۳