حکمت پنهان خدا و فکر مسیح
از اول قرنتیان ۲:۶-۱۶: حکمت خدا که پیش از دورانها مقرر شد، بهوسیلهٔ روحالقدس آشکار میشود و ایمانداران فکر مسیح را دارند.
- اول قرنتیان ۲:۶-۱۶
- اعداد ۸:۲۴-۲۵
از اول قرنتیان ۲:۶-۱۶: حکمت خدا که پیش از دورانها مقرر شد، بهوسیلهٔ روحالقدس آشکار میشود و ایمانداران فکر مسیح را دارند.
از دوم پطرس ۱:۱۶-۲۱: کتابمقدس افسانهٔ ساختگی نیست، بلکه کلام قابلاعتماد خداست که با هدایت روحالقدس نوشته شد و چراغی در تاریکی است.
غلاطیان ۴:۴-۷: خدا چگونه جهان را برای تولد مسیح در «کمال زمان» آماده کرد و اکنون نیز برای بازگشت او آماده میکند.
در پنطیکاست، از یوحنا ۱۴:۱۵-۲۶ و ۱۶:۵-۱۵: خدای قوم در مسیح «خدا با ما» شد و با روحالقدس «خدا در ما»، و آنچه آدم از دست داد بازگشت.
از یوحنا ۳، ۷ و ۱۹: نیقودیموس دربارهٔ تولد تازه میشنود اما پیروی پنهان میماند؛ ایمان باید آشکارا اعتراف شود نه در تاریکی.
از اول تسالونیکیان ۵:۱۶-۲۲: همیشه شاد باشید، پیوسته دعا کنید، شکر کنید، روح را خاموش نکنید، همه چیز را بیازمایید و نیکو را نگاه دارید.
از غلاطیان ۵:۲۲-۲۳ و رومیان ۷:۱۴-۲۵: خویشتنداری کار روحالقدس در ایمانداری است که هنوز با گناه میجنگد و برای تاج میدود.
از فیلیپیان ۲:۱-۱۱: مسیح که با پدر برابر بود خود را تا صلیب فروتن ساخت؛ روحالقدس همین فروتنی را در ایمانداران پدید میآورد.
از دوم تیموتائوس ۲:۱۱-۱۳: خدا حتی وقتی ما بیوفاییم امین میماند و روحالقدس ایمانداران را به وفاداری به او و دیگران تا مرگ میخواند.
از عبرانیان ۱۳:۱۵-۱۶ و ۲۰-۲۱: نیکویی مهربانیِ تبدیلشده به عمل است؛ ایمانداران که با ایمان نجات یافتهاند به نیکوکاری خوانده شدهاند.
از کولسیان ۳:۱۲-۱۴ و تیطس ۳:۴-۷: مهربانی ثمرهٔ روحالقدس است و سرچشمهٔ آن مهربانی خود خداست که در مسیح آشکار شد.
از غلاطیان ۵:۲۲-۲۳ و یعقوب ۵:۷-۱۱: صبر ثمرهٔ روحالقدس است و الگوی آن صبر طولانی خود خدا با همهٔ انسانهاست.
از فیلیپیان ۴:۴-۹: سلامتی خدا، سومین ثمرهٔ روح، دل را از درون نگاه میدارد و ایمانداران را صلحجو میسازد.
از یوحنا ۱۵:۹-۱۱: ماندن در محبت مسیح به شادی پایدار او میانجامد، ثمرهای از روح که حتی در سختیها برقرار میماند.
از اول قرنتیان ۱۳ و یوحنا ۱۳:۳۴-۳۵: محبت خدا، نخستین ثمرهٔ روح، بیقیدوشرط است و باید در عمل دیده شود، نه در حرف.
از رومیان ۱۲، اول قرنتیان ۱۲ و افسسیان ۴: عطایای روح برای منفعت همگان و بنای کلیسا داده شدهاند و محبت از همه بزرگتر است.
موعظهٔ پنطیکاست از رومیان ۸:۹-۱۱: روح خدا در ایمانداران ساکن است و آنان در روح عبادت، دعا، شادی، محبت، مشارکت و خدمت میکنند.
از اعمال ۱:۱۲-۲۶: شاگردان میان صعود و پنطیکاست کنار هم میمانند، دعا میکنند، به کتابمقدس رو میآورند و کمبودها را جبران میکنند.
از یوحنا ۲۰:۱۹-۲۹: مسیحِ قیامکرده با مهربانی به سراغ توما در شک او میآید و او را به اعتراف «ای خداوند من و ای خدای من» میرساند.
چگونه با کسانی که مدام به ما میگویند چه کنیم رفتار کنیم و چرا مشورت خدا مقدم است؛ بر اساس عیسی و برادرانش در یوحنا ۷:۱-۱۰.
موعظهٔ یکشنبهٔ تثلیث بر اول پطرس ۱:۱-۲ و متی ۲۸:۱۹-۲۰: برگزیدهٔ پدر، تقدیسشده به روح و پاکشده به خون مسیح.
موعظهٔ پنطیکاست بر اعمال ۲:۱-۱۱ و افسسیان ۵:۱۸: شش نمونه از کتابمقدس نشان میدهد پر شدن از روحالقدس بهراستی چگونه است.
از رومیان ۱:۱-۴: قیام، مسیح را پسر خدا اعلام میکند و ایمانداران بهواسطهٔ او فرزندان خدا، هدایتشدهٔ روح و وارث میشوند.
واژهٔ «آگاپه» در عهد جدید: محبتی از سر اراده و نه احساس، عطای روحالقدس، برای خانواده، کلیسا، همسایه و دشمن؛ از اول قرنتیان ۱۳.