خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا با متی ۱۰:۲۴ آغاز میکند که شاگرد از معلم خود برتر نیست، و مزمور ۱۴۳، دعای داوود برای یاری خدا، را میخواند. او که هفتهٔ پیش دربارهٔ معلمان سخن گفته بود، این بار به شاگردان میپردازد و مأموریت بزرگ را از متی ۲۸:۱۸-۲۰ میخواند: شاگرد بسازید و تعلیم دهید که هرچه مسیح فرموده نگاه دارند. به گفتهٔ او شاگردان فقط آن دوازده نفر نیستند؛ در انطاکیه شاگردان نخستین بار «مسیحی» خوانده شدند (اعمال ۱۱:۲۶)، چون مردم تعلیم مسیح را در زندگیشان میدیدند. سپس وظایف شاگرد را برمیشمارد. شاگرد مشتاق آموختن است و میپرسد، مانند آن که گفت «دعا کردن را به ما بیاموز» (لوقا ۱۱:۱). شاگرد در کلام مسیح میماند و به آن عمل میکند (یوحنا ۸:۳۱). شاگردان با محبت به یکدیگر شناخته میشوند و به جای رقابت به هم کمک میکنند. شاگرد میکوشد مانند معلم خود شود (لوقا ۶:۴۰) و شایستهٔ نام مسیحی باشد. و هنگامی که تعلیم سخت است برنمیگردد، برخلاف بسیاری در یوحنا ۶:۶۶.
آیات کتابمقدس
- متی ۲۸:۱۸-۲۰
- متی ۱۰:۲۴
- مزمور ۱۴۳
- اعمال رسولان ۱۱:۲۶
- لوقا ۱۱:۱
- یوحنا ۸:۳۱
- یوحنا ۱۳:۳۵
- لوقا ۶:۴۰
- یوحنا ۶:۶۶