کتابمقدس همچون آینه
از یعقوب ۱:۱۹-۲۵: کتابمقدس آینهای است که عیبهای خود ما را نشان میدهد تا به خود بنگریم، نه به دیگران، و به کلام عمل کنیم.
- یعقوب ۱:۱۹-۲۵
- رومیان ۱۰:۱۷
از یعقوب ۱:۱۹-۲۵: کتابمقدس آینهای است که عیبهای خود ما را نشان میدهد تا به خود بنگریم، نه به دیگران، و به کلام عمل کنیم.
از مرقس ۱۱:۲۰-۲۶ و داستان نامهٔ کشاورزی به خدا: خدا دعای ساده و با اعتماد را، اغلب به دست مردم، پاسخ میدهد و محبت بدگمان نیست.
متی ۵:۳۹ و یعقوب ۴:۷ ناسازگار مینمایند. مسیحی با مردم نمیجنگد، اما وقتی پای ایمان در میان است «نه» میگوید و سلاح افسسیان ۶:۱۳-۱۸ را میپوشد.
از یعقوب ۴:۱۳-۱۷ و «داستان یک ساعت» کیت شوپن: زندگی کوتاه است؛ یاد نیک بگذاریم، از مرگ دیگری شاد نشویم و هر روز را غنیمت بشماریم.
از یعقوب ۱:۲-۸ و ۴:۱-۱۰: چرا دعاها بیپاسخ میمانند — شک، انگیزههای خودخواهانه و گناه — و خدایی که پاسخش میتواند آری، نه یا «صبر کن» باشد.
از یعقوب ۳:۱۳-۱۸: حکمت زمینی حسد و نزاع میآورد، اما حکمتی که از بالاست پاک، صلحجو، ملایم، پر از رحمت و بیریا است.
از دوم پطرس ۱:۱-۸: ایمانداران خوانده شدهاند تا با افزودن هفت خصلت به ایمان خود، از نیکویی تا محبت، در طبیعت الهی شریک شوند.
از فیلیپیان ۲:۱-۱۱: مسیح که با پدر برابر بود خود را تا صلیب فروتن ساخت؛ روحالقدس همین فروتنی را در ایمانداران پدید میآورد.
از عبرانیان ۱۳:۱۵-۱۶ و ۲۰-۲۱: نیکویی مهربانیِ تبدیلشده به عمل است؛ ایمانداران که با ایمان نجات یافتهاند به نیکوکاری خوانده شدهاند.
از کولسیان ۳:۱۲-۱۴ و تیطس ۳:۴-۷: مهربانی ثمرهٔ روحالقدس است و سرچشمهٔ آن مهربانی خود خداست که در مسیح آشکار شد.
از غلاطیان ۵:۲۲-۲۳ و یعقوب ۵:۷-۱۱: صبر ثمرهٔ روحالقدس است و الگوی آن صبر طولانی خود خدا با همهٔ انسانهاست.
از یوحنا ۲۰:۱۹-۲۹: مسیحِ قیامکرده با مهربانی به سراغ توما در شک او میآید و او را به اعتراف «ای خداوند من و ای خدای من» میرساند.
از مرقس ۹:۴۱-۴۸: بهشت و جهنم هر دو واقعی و ابدیاند، اما ایماندار از روی محبت نزد خدا میآید، نه از ترس جهنم یا شوق بهشت.
بر اساس متی ۷:۱-۵: چرا ایماندار نباید دیگران را داوری کند، داوری را به خدا بسپارد و تشخیص روحانیای را که کتابمقدس روا میداند بیاموزد.
چگونه با حسودان زندگی کنیم و دل خود را از حسادت نگاه داریم؛ بر اساس یعقوب ۳:۱۳-۱۸ و نمونههای اسحاق، یوسف، داوود و پولس.
در یکشنبهٔ پس از عید قیام، ماجرای توما در یوحنا ۲۰:۲۴-۳۱ نشان میدهد شک به سراغ قویترینها هم میآید و با ایمان و کلام خدا مغلوب میشود.
خدمت مشایخ در کتابمقدس و در کلیسای مشایخی: شبانانی مشتاق و فروتن که با نمونه بودن رهبری میکنند، بر اساس اول پطرس ۵:۱-۶.
خدمت معلمان در کلیسا: عطای خدا برای مجهز ساختن مقدسان و بنای بدن مسیح تا همه به بلوغ برسند (افسسیان ۴:۱۱-۱۳).
واژهٔ «انرگیا» در عهد جدید: قدرت خدا که مسیح را برخیزانید و در خادمان، کلیسا و هر ایماندار عمل میکند؛ از افسسیان ۱:۱۹-۲۰.
معنای واژهٔ یونانی «کاتاروس» (پاک) در خوشابهحالِ متی ۵:۸: دلی صادق و بیآمیختگی که خدا را خواهد دید.
معنای واژهٔ «هامارتیا» (گناه) در عهد جدید: نرسیدن به هدفی که خدا برای آن ما را آفرید، و تنها درمان آن در مسیح؛ از رومیان ۳:۲۳-۲۴ و ۶:۲۳.
بر اساس مَثَل فریسی و باجگیر (لوقا ۱۸:۹-۱۴): خدا با متکبران مقاومت میکند و به فروتنان فیض میبخشد.
بر اساس مَثَل دو پسر در متی ۲۱:۲۸-۳۲: خدا نه به سخنان زیبا و ادعا، بلکه به انجام دادن ارادهٔ پدر نگاه میکند.
مَثَل گندم و کرکاس در متی ۱۳: بذر نیکو بکاریم، یعنی سخن صلح و مهربانی، نه زهر بدگویی و تفرقه.