خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا پس از خواندن مزمور ۱۱۹:۶۵-۸۰ به مَثَل دو پسر در متی ۲۱:۲۸-۳۲ میپردازد و یادآوری میکند که فقط متی، که خود پیشتر باجگیر بود، آن را نوشته است. یک پسر از کار در تاکستان سر باز میزند اما بعد پشیمان میشود و میرود؛ دیگری پاسخ شیرینی میدهد ولی هرگز نمیرود. به گفتهٔ او هیچکدام کامل نیستند، اما پرسش این است که کدام ارادهٔ پدر را بهجا آورد. او زبان را در برابر عمل میگذارد: بسیاری در سخن گرم و چشمگیرند، اما هنگام کار هیچ نمیکنند. خدا به دل و عمل مینگرد، چنانکه در سخن دربارهٔ حرمت نهادن با لبها، گنجینهٔ نیکوی دل و ختنهٔ دل آمده است. او با استناد به یعقوب، اول یوحنا و مکاشفه میگوید ایمان با اعمال نشان داده میشود، محبت باید در عمل و راستی باشد و اعمال ایمانداران از پی ایشان میآید. او با دعا برای مسیحی بودن در عمل، نه فقط در زبان، پایان میدهد.
آیات کتابمقدس
- متی ۲۱:۲۸-۳۲
- مزمور ۱۱۹:۶۵-۸۰
- متی ۱۵:۸
- لوقا ۶:۴۵
- رومیان ۲:۲۸-۲۹
- اول تسالونیکیان ۵:۱۲-۱۳
- یعقوب ۲:۱۸
- اعمال رسولان ۱۱:۲۶
- اول یوحنا ۲:۶
- اول یوحنا ۲:۱۷
- اول یوحنا ۳:۱۸
- مکاشفه ۱۴:۱۳
- مکاشفه ۲۰:۱۳