رحمت بهجای سنگ
از یوحنا ۸:۱-۱۱: عیسی زن گرفتارشده در زنا را سنگسار نمیکند و راه تازهٔ رحمت را نشان میدهد؛ ظلم به نام خدا نام او را خراب میکند.
- یوحنا ۸:۱-۱۱
از یوحنا ۸:۱-۱۱: عیسی زن گرفتارشده در زنا را سنگسار نمیکند و راه تازهٔ رحمت را نشان میدهد؛ ظلم به نام خدا نام او را خراب میکند.
از مرقس ۹:۴۱-۴۸: بهشت و جهنم هر دو واقعی و ابدیاند، اما ایماندار از روی محبت نزد خدا میآید، نه از ترس جهنم یا شوق بهشت.
از رومیان ۱ و ۲، یوحنا ۱۲:۴۴-۵۰ و مکاشفه ۲۰:۱۱-۱۵: خدای پرمحبت داور عادل نیز هست و همه در برابر مسیح حساب پس خواهند داد.
از مزمور ۳۳:۶-۱۲، ارمیا ۱:۴-۱۰ و رومیان ۱۱:۳۳-۳۶: خدا برای جلال خود بر همهچیز حاکم است، اما انسان پاسخگوی انتخابهای خویش میماند.
بر اساس متی ۷:۱-۵: چرا ایماندار نباید دیگران را داوری کند، داوری را به خدا بسپارد و تشخیص روحانیای را که کتابمقدس روا میداند بیاموزد.
از مکاشفه ۶:۹-۱۱ و با یاد شهیدان کلیسای مشرق: مسیحیان در پی مرگ نمیروند، اما چون ساعتش برسد استوار میایستند.
بر اساس مَثَل دو پسر در متی ۲۱:۲۸-۳۲: خدا نه به سخنان زیبا و ادعا، بلکه به انجام دادن ارادهٔ پدر نگاه میکند.
مَثَل گندم و کرکاس در متی ۱۳: بذر نیکو بکاریم، یعنی سخن صلح و مهربانی، نه زهر بدگویی و تفرقه.
موعظهٔ پنطیکاست از یوحنا ۱۶:۷-۱۱: روحالقدس جهان را بر گناه، عدالت و داوری ملزم میکند و بهوسیلهٔ کلیسا کار میکند.
بر اساس یعقوب ۵:۱-۶، به مناسبت روز کارگر: خدا فریاد فقیر و کارگرِ بیمزد را میشنود و ایمانداران را به عدالت و رحمت میخواند.
هشدار عیسی در متی ۱۲:۳۶ که برای هر سخن بیهوده باید حساب داد، با نگاهی به سرنگونی مجسمهٔ کریستف کلمب.
امید مسیحی در برابر مرگ: نه در جسم و قبر، بلکه در پیروزی مسیح، بر اساس اول قرنتیان ۱۵:۵۱-۵۸.
بر پایهٔ مزمور ۱۳۹:۷-۱۲، جامعه ۹:۱۱-۱۲ و یونس: هیچکس نمیتواند از دست خدا بگریزد؛ پس باید خود را به او بسپاریم و ارادهٔ او را بجوییم.
از کولسیان ۳:۲۵: ظالم سزای ظلم خود را میبیند و نزد خدا طرفداری نیست؛ دعوتی به دوری از ستم، بیتفاوتی و تبعیض.
بررسی مکاشفه ۱۵ و ۱۶: سرود پیروزمندان در آسمان و هفت پیالهٔ غضب خدا که بر زمین ریخته میشود، تا حارمجدون.