خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا اول قرنتیان ۱۵:۵۱-۵۸ را دربارهٔ قیامت مردگان و پوشیدن فسادناپذیری میخواند. سپس از گزارشی میگوید که دربارهٔ مردم توراجا در اندونزی دیده است؛ مردمی که بسیاریشان مسیحیاند و هر سال در ماه اوت مردگان خود را از قبر بیرون میآورند، جسدهای نگهداریشده را میشویند، لباس میپوشانند و به خانه میبرند. او این را رسمی فرهنگی و کهن میداند که از نپذیرفتن مرگ و جدایی برمیخیزد. در برابر آن عبرانیان ۹:۲۷ را میگذارد: برای انسان یک بار مردن مقرر است و پس از آن داوری؛ اما مسیح این داوری را برای ایمانداران بر خود گرفته و حیات جاودان بخشیده است. بر پایهٔ اول قرنتیان ۱۵:۲۶ مرگ را آخرین دشمن میخواند، دشمنی که نیروی انسان از پس آن برنمیآید ولی مسیح بر آن پیروز شده است. پس امید ایماندار به جسم، استخوان و قبر نیست که مانند جامهای کنار گذاشته میشود، بلکه به آسمان و ابدیت است. مسیحیان برای عزیزانشان سوگواری میکنند، چنانکه کلیسا برای استیفان ماتم گرفت، اما نه مانند کسانی که امید ندارند.
آیات کتابمقدس
- اول قرنتیان ۱۵:۵۱-۵۸
- عبرانیان ۹:۲۷
- اول قرنتیان ۱۵:۲۶