گریستن با گریانان
از رومیان ۱۲:۱۵ و یوحنا ۱۱:۱۷-۴۴: عیسی بر سر قبر ایلعازر نشان میدهد چگونه با پذیرفتن، گریستن و کمک کردن در غم دیگران شریک شویم.
- یوحنا ۱۱:۱۷-۴۴
- رومیان ۱۲:۱۵
- جامعه ۷:۲
از رومیان ۱۲:۱۵ و یوحنا ۱۱:۱۷-۴۴: عیسی بر سر قبر ایلعازر نشان میدهد چگونه با پذیرفتن، گریستن و کمک کردن در غم دیگران شریک شویم.
از اول تسالونیکیان ۴:۱۳ تا ۵:۱۱: امید برای آنان که در خداوند خفتهاند و دعوت زندگان به بیداری روحانی.
از لوقا ۸:۱-۳، متی ۲۷:۵۵-۶۱ و یوحنا ۲۰:۱-۱۸: مریم مجدلیه، آزادشدهٔ مسیح، او را خدمت میکند، پای صلیب میماند و نخستین شاهد قیام میشود.
سه صحنه از توما در یوحنا ۱۱، ۱۴ و ۲۰ وفاداری، پرسشهای صادقانه و اعتراف او را نشان میدهد: «ای خداوند من و ای خدای من».
از متی ۱۲:۳۸-۴۲: یونس نمونهای از مرگ و قیام مسیح است، اما مسیح در اطاعت، پیام و محبت از او بزرگتر است.
از اعمال ۹:۱-۱۹ و فیلیپیان ۳:۴-۱۱: مسیحِ قیامکرده شائولِ غیور و جفاکار را متوقف میکند و از او انسانی تازه، پولس رسول، میسازد.
از لوقا ۲۴:۱۳-۳۵: مسیحِ قیامکرده با دو شاگرد دلسرد که از اورشلیم دور میشوند همراه میشود و آنان را به ایمان و کلیسا بازمیگرداند.
از یوحنا ۲۰:۱۹-۲۹: مسیحِ قیامکرده با مهربانی به سراغ توما در شک او میآید و او را به اعتراف «ای خداوند من و ای خدای من» میرساند.
از یوحنا ۲۰:۱۱-۱۸: ایمان مریم مجدلیه با رهایی آغاز شد، پای صلیب ایستاد و با دیدار مسیحِ قیامکرده دوباره زنده شد.
از رومیان ۱:۱-۴: قیام، مسیح را پسر خدا اعلام میکند و ایمانداران بهواسطهٔ او فرزندان خدا، هدایتشدهٔ روح و وارث میشوند.
از مکاشفه ۶:۹-۱۱ و با یاد شهیدان کلیسای مشرق: مسیحیان در پی مرگ نمیروند، اما چون ساعتش برسد استوار میایستند.
در یکشنبهٔ پس از عید قیام، ماجرای توما در یوحنا ۲۰:۲۴-۳۱ نشان میدهد شک به سراغ قویترینها هم میآید و با ایمان و کلام خدا مغلوب میشود.
معنای واژهٔ «اِلپیس» (امید) در عهد جدید و سرچشمههای امید مسیحی، بر اساس اول تیموتائوس ۴:۹-۱۱ و رومیان ۱۲:۱۲.
واژهٔ «انرگیا» در عهد جدید: قدرت خدا که مسیح را برخیزانید و در خادمان، کلیسا و هر ایماندار عمل میکند؛ از افسسیان ۱:۱۹-۲۰.
یوحنا ۶:۴۸-۵۱: برخلاف مَنّا که حیات نمیبخشید، مسیحِ برخاسته نان زندهای است که هر روز ایمانداران را سیر میکند.
رومیان ۱۲:۱-۲: ایمانداران بهجای قربانیهای مرده، بدن و زندگی روزانهٔ خود را چون قربانی زنده و مقدس به خدا تقدیم میکنند.
در یکشنبهٔ پس از عید قیام: چون مسیح برخاست، با امید به خدای زنده، نجاتدهندهٔ همه، زحمت میکشیم و میکوشیم (اول تیموتائوس ۴:۱۰).
پیام عید قیام از اول قرنتیان ۱۵:۲۰-۲۶: مسیحِ قیامکرده سلطنت میکند تا همهٔ دشمنان زیر پای او قرار گیرند و آخرین دشمن، مرگ، نابود شود.
دربارهٔ سوگ، بر اساس زنده شدن ایلعازر در یوحنا ۱۱:۲۰-۴۵: عیسی گریست، سوگواری مرحلههایی دارد و مسیحیان با امید ماتم میگیرند.
موعظهٔ عید قیام بر اساس اول قرنتیان ۱۵:۱۲-۲۰: چرا ایمان مسیحی بر مسیحِ زنده و برخاسته استوار است.
امید مسیحی در برابر مرگ: نه در جسم و قبر، بلکه در پیروزی مسیح، بر اساس اول قرنتیان ۱۵:۵۱-۵۸.
در یکشنبهٔ پس از عید قیام، یوحنا ۲۰:۲۶-۲۹: مسیحِ قیامکرده با تومای شکاک روبهرو میشود، سلامتی میآورد و او را با صبر به ایمان میرساند.
موعظهٔ عید قیام ۱۳۹۹ از غلاطیان ۶:۱۴ و ۲:۲۰: تنها فخر ما صلیب است و مسیحِ قیامکرده امید ما در جهانی هراسان.