خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا در دومین یکشنبه پس از عید قیام با اول قرنتیان ۱۵:۲۹-۳۱ آغاز میکند، جایی که پولس میپرسد اگر مردگان برنمیخیزند چرا ایمانداران هر روز خطر را به جان میخرند، و مزمور ۱۵۰ را از ترجمهٔ تازهٔ آشوری میخواند. متن اصلی او مکاشفه ۶:۹-۱۱ است، مُهر پنجم، که در آن جانهای کشتهشدگان فریاد میزنند: «خداوندا، تا به کی؟» او یادبود کلیسایی مار شمعون برصباعی را یادآوری میکند، پاتریارکی که همراه با اسقفان و ایمانداران بسیار در زمان شاپور دوم ساسانی کشته شد. سپس دو نکته میگوید: مسیحیان به دنبال شهادت نمیدوند؛ عیسی بارها کنار کشید چون ساعتش نرسیده بود و پولس از دمشق گریخت و از قیصر دادخواهی کرد، پس ایمانداران باید خردمند و قانونمدار باشند. اما وقتی ساعت برسد و تنها راه گریز انکار مسیح باشد، میایستند، چنانکه مسیح، استیفان و پولس ایستادند. شهیدان به کسی آسیب نزدند و تنها برای نام مسیح جان دادند؛ خدا به آنان جامهٔ سفید میدهد و داوری خواهد کرد.
آیات کتابمقدس
- مکاشفه ۶:۹-۱۱
- اول قرنتیان ۱۵:۲۹-۳۱
- مزمور ۱۵۰
- متی ۱۰:۲۳