خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا پس از خواندن مزمور ۲۶ بهعنوان دعای آغاز، لوقا ۱۱:۲۴-۲۶ را میخواند؛ جایی که روح پلید به خانهای که ترک کرده بازمیگردد، آن را جاروشده و خالی مییابد و هفت روح بدتر با خود میآورد. او میگوید زندگیای که مسیح آزاد کرده نباید خالی بماند، بلکه باید از روح خدا پر شود. سپس خبری از یک روزنامه را بازگو میکند: دانشجویی در ناتینگهام انگلستان چند ماه خانهاش را با پنجرههای باز رها کرد و در بازگشت آن را پر از کبوتر و کاملاً ویران یافت. از این ماجرا سه درس میگیرد. بر پایهٔ مَثَل برزگر در متی ۱۳:۴ و ۱۳:۱۹، پرندگان همان شریرند که کلام را از دلی که در آن ریشه نکرده میربایند. پنجرههای باز، روزنههاییاند که از سر بیتوجهی برای فکرها، عادتها و تأثیرهای زیانبار باز میگذاریم؛ در را باید به روی مسیح که میکوبد گشود (مکاشفه ۳:۲۰) و به روی بقیه بست. سرانجام اول پطرس ۵:۸ ایمانداران را به هوشیاری و بیداری از راه کلام، دعا و مشارکت فرا میخواند، زیرا دشمن مانند شیر غرّان در پی کسی است که بیمراقبت مانده است.
آیات کتابمقدس
- لوقا ۱۱:۲۴-۲۶
- مزمور ۲۶
- متی ۱۳:۴
- متی ۱۳:۱۹
- مکاشفه ۳:۲۰
- اول پطرس ۵:۸