خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا با مزمور ۲۷ و تنها خواستهٔ آن، یعنی ساکن شدن در خانهٔ خداوند، آغاز میکند و سپس متی ۱۲:۳۶ را میخواند: مردم برای هر سخن بیهودهای که بگویند در روز داوری حساب خواهند داد. او به خبری میپردازد دربارهٔ مجسمهٔ کریستف کلمب که در اعتراضهای آمریکا پایین کشیده و سرش جدا شد. از سفرهای کلمب برای دربار اسپانیا یاد میکند و اینکه پس از حدود پانصد سال، ستم او بر مردمان بومی همان چیزی شده که از او به یاد مانده است. سه نکته از این ماجرا میگیرد. هیچ چیز پنهان نمیماند: آنچه کرده یا گفتهایم آشکار میشود، حتی پس از قرنها. مردم خوبیهای بسیار را فراموش میکنند و یک بدی را به خاطر میسپارند، پس یک کار بد میتواند یک عمر نیکی را بپوشاند. و سخنی که از دهان بیرون آمد دیگر بازنمیگردد؛ برای غیبت و داوری دیگران باید نزد خدا پاسخ داد. با اشاره به رسالهٔ یعقوب دربارهٔ زبان، که هر که در سخن نلغزد انسان کاملی است، ایمانداران را به مراقبت از گفتار و طلب آمرزش خدا در مسیح فرا میخواند.
آیات کتابمقدس
- متی ۱۲:۳۶
- مزمور ۲۷
- یعقوب ۳:۲