خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا در ادامهٔ بررسی کتاب مکاشفه، پس از آغاز جلسه با مزمور ۱۳۵، بابهای ۱۵ و ۱۶ را میخواند. او از آسمان آغاز میکند: کسانی که بر وحش، تمثال و عدد او پیروز شدهاند کنار دریای شیشه با چنگ ایستادهاند و سرود موسی و سرود بره را میخوانند؛ و در همینجا دربارهٔ جایگاه موسیقی و ستایش در حضور خدا سخن میگوید. سپس به هفت فرشته میپردازد که هفت پیالهٔ زرین را از یکی از چهار موجود زنده میگیرند، و پیالهها را با هفت مُهر و هفت شیپور مقایسه میکند: داوریهای پیشین یکسوم را میزد، اما اکنون همه را فرا میگیرد. او پیالهها را به ترتیب مرور میکند: زخم بر کسانی که نشان وحش را دارند، خون شدن دریا و رودها، آفتاب سوزان، تاریکی بر تخت وحش، و خشک شدن فرات پیش از گرد آمدن در حارمجدون. او این را نبرد نهایی میان نور و تاریکی، میان خدا و شیطان و دوستداران هر یک معرفی میکند.
آیات کتابمقدس
- مکاشفه ۱۵:۱-۸
- مکاشفه ۱۶:۱-۲۱
- مزمور ۱۳۵