رفتار ما در خانهٔ خدا
از اول تیموتائوس ۳:۱۴-۱۵ و عبرانیان ۱۰:۲۵: کلیسا جای احترام، مشارکت و شادی است و رفتار ما در آن باید شایستهٔ خانهٔ خدا باشد.
- اول تیموتائوس ۳:۱۴-۱۵
- عبرانیان ۱۰:۲۴-۲۵
- اشعیا ۶:۱-۸
از اول تیموتائوس ۳:۱۴-۱۵ و عبرانیان ۱۰:۲۵: کلیسا جای احترام، مشارکت و شادی است و رفتار ما در آن باید شایستهٔ خانهٔ خدا باشد.
از لوقا ۲:۲۱-۴۰ و سرود «این کودک کیست؟»: کودکِ آخور همان مسیحِ پادشاه است که در فقر زاده شد و راهش به صلیب میرسد.
از یوحنا ۴: دلِ باز و پرسشگر زن سامری او را به آب حیات، پرستش در روح و راستی و شهادت دادن در شهر خود میرساند.
از یوحنا ۱۵:۹-۱۱: ماندن در محبت مسیح به شادی پایدار او میانجامد، ثمرهای از روح که حتی در سختیها برقرار میماند.
موعظهٔ پنطیکاست از رومیان ۸:۹-۱۱: روح خدا در ایمانداران ساکن است و آنان در روح عبادت، دعا، شادی، محبت، مشارکت و خدمت میکنند.
یکشنبهٔ سوم ادونت، لوقا ۱:۳۹-۵۶: شادی واقعی در لذت، ثروت یا شهرت نیست، بلکه در نجات و نزدیکی به خدا بهواسطهٔ مسیح است.
از اول تسالونیکیان ۵:۱۲-۲۴ و عبرانیان ۱۰:۲۵: ایمانداران به کلیسا نیاز دارند، جای پرستش، بنای یکدیگر، شراکت و آشتی.
رومیان ۱۲:۱-۲: ایمانداران بهجای قربانیهای مرده، بدن و زندگی روزانهٔ خود را چون قربانی زنده و مقدس به خدا تقدیم میکنند.
عبرانیان ۱۰:۱۹-۲۵: مسیح راهی تازه و زنده از میان پرده گشود؛ پس پرستش، مشارکت زنده با خداست، نه آیینی مرده.
مجوسیان در متی ۲:۱-۱۲: بیگانگانی که ستاره را دنبال کردند، راه دراز و سخت را پیمودند و کودک را پرستیدند، در حالی که نزدیکان نیامدند.
در آغاز سال تحصیلی: عیسی همچون استاد و ایمانداران شاگردان همیشگی او، بر اساس یوحنا ۸:۳۱ و دعای ربانی در لوقا ۱۱:۱-۴.
با تعطیلی کلیساها در روزهای کرونا، عاموس ۸:۱۱ درسی میشود برای قدر دانستن آنچه عادی میپنداشتیم: کلام خدا، پرستش، سلامتی و خانواده.
بررسی مکاشفه ۱۵ و ۱۶: سرود پیروزمندان در آسمان و هفت پیالهٔ غضب خدا که بر زمین ریخته میشود، تا حارمجدون.