خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا مزمور ۱۳۹:۷-۱۲ را میخواند، «از روح تو کجا بروم؟»، و میگوید خدا گرداگرد ماست، زندگی ما و جهان در دست اوست و هیچکس نمیتواند از او بگریزد. او این را با خبری تازه دربارهٔ مردی که پس از یک قتل گریخت و در شهری دور بر اثر یک تصادف شناخته شد، و نیز با افسانهٔ قدیمی سلیمان و فرشتهٔ مرگ روشن میکند و تأکید دارد که این افسانه در کتابمقدس نیست. از جامعه ۹:۱۱-۱۲ نشان میدهد که تیزروان، زورمندان و حکیمان بر آنچه برایشان پیش میآید تسلط ندارند و هیچکس وقت خود را نمیداند. یونس نتوانست از مأموریت نینوا فرار کند و شائول در راه دمشق متوقف شد. با استناد به غلاطیان ۶:۷ میگوید انسان هرچه بکارد همان را درو میکند، و این نظر را که بهشت و جهنم فقط در همین دنیاست رد میکند. نتیجه میگیرد که ایمانداران باید با ایمان خود را به دست خدا بسپارند و هر روز دعا کنند «ارادهٔ تو کرده شود»، و با مزمور ۱۳۹:۲۳-۲۴ پایان میدهد.
آیات کتابمقدس
- مزمور ۱۳۹:۷-۱۲
- جامعه ۹:۱۱-۱۲
- یونس ۲
- غلاطیان ۶:۷-۸
- مزمور ۱۳۹:۲۳-۲۴