خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا دربارهٔ داوری واپسین سخن میگوید. در برابر تعلیمهایی که میگویند خدای پرمحبت در پایان همه را خواهد بخشید، او به کتابمقدس و سخنان خود مسیح پایبند میماند. او رومیان ۱:۱۴-۲۵ و ۲:۱۲-۱۶ را میخواند: خدا پرمحبت و صبور است، اما عادل و قدوس نیز هست و صبر او پایانی دارد. نخست، داوری قطعی است؛ داوریهای کوچکتر مانند سدوم و عموره و مصر به آن داوری بزرگ اشاره دارند. دوم، ایمانداران بر پایهٔ ایمان به مسیح داوری میشوند که با صلیب او نجات یافتهاند، اما برای اعمال خود و آنچه خدا به ایشان سپرده نیز پاسخ میدهند. سوم، دربارهٔ کسانی که هرگز نام مسیح را نشنیدهاند میگوید این داوری از آنِ خداست؛ پولس تعلیم میدهد هر انسانی وجدانی دارد، شریعتی نوشته بر دل. چهارم، هر کس باید اکنون خود را بیازماید. او با خواندن یوحنا ۱۲:۴۴-۵۰ و مکاشفه ۲۰:۱۱-۱۵ میگوید این هشدار است نه تهدید: از هماکنون زندگی را به مسیح بسپاریم.
آیات کتابمقدس
- رومیان ۱:۱۴-۲۵
- رومیان ۲:۱۲-۱۶
- یوحنا ۱۲:۴۴-۵۰
- مکاشفه ۲۰:۱۱-۱۵