خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا در پایان مجموعهٔ یکماهه و پیش از آغاز ایام انتظار میلاد، رومیان ۱۲:۱-۳ را میخواند: ارادهٔ خدا نیکو، پسندیده و کامل است. مردم اغلب میپرسند خدا برای آیندهشان چه میخواهد، دربارهٔ ازدواج، کار، یا ماندن و رفتن، و او افسسیان ۵:۱۷ را میآورد که ایمانداران نادان نباشند بلکه ارادهٔ خداوند را بفهمند. در مرقس ۳:۳۵ عیسی کسانی را که ارادهٔ خدا را بهجا میآورند برادر و خواهر و مادر خود میخواند. او میگوید ایمانداران باید نخست ارادهای را انجام دهند که کتابمقدس آشکارا برای همه گفته است. او سه متن میآورد: اول تسالونیکیان ۴:۳، زندگی پاک و مقدس؛ اول تسالونیکیان ۵:۱۸، شکرگزاری در هر چیز، حتی وقتی همهچیز خوب نیست؛ و اول پطرس ۲:۱۵، خاموش کردن سخنان جاهلانه با نیکوکاری. خدا برای هر زندگی نقشهای دارد و این صبر میطلبد. او با اول یوحنا ۲:۱۷ پایان میدهد: آنکه ارادهٔ خدا را بهجا میآورد تا ابد میماند.
آیات کتابمقدس
- رومیان ۱۲:۱-۳
- افسسیان ۵:۱۷
- مرقس ۳:۳۵
- اول تسالونیکیان ۴:۳
- اول تسالونیکیان ۵:۱۸
- اول پطرس ۲:۱۵
- اول یوحنا ۲:۱۷