ارادهٔ خدا، عزیزان و بخشش
از اول پطرس ۴:۱-۱۱ و داستان بیوهزن، پسرش و یک مرغ: برای ارادهٔ خدا زندگی کنید، قدر عزیزان را بدانید و مانند مسیح ببخشید.
- اول پطرس ۴:۱-۱۱
- دوم سموئیل ۱۸:۳۳
- کولسیان ۳:۱۳
از اول پطرس ۴:۱-۱۱ و داستان بیوهزن، پسرش و یک مرغ: برای ارادهٔ خدا زندگی کنید، قدر عزیزان را بدانید و مانند مسیح ببخشید.
از یعقوب ۱:۲-۸ و ۴:۱-۱۰: چرا دعاها بیپاسخ میمانند — شک، انگیزههای خودخواهانه و گناه — و خدایی که پاسخش میتواند آری، نه یا «صبر کن» باشد.
از رومیان ۱۲:۱-۳: ارادهٔ خدا نیکو، پسندیده و کامل است و کتابمقدس آن را آشکارا میگوید: زندگی مقدس، شکرگزاری و نیکوکاری.
از یوحنا ۵:۱۶-۱۷: «پدر من تا کنون کار میکند و من نیز کار میکنم.» عیسی از کار خود خسته نشد و خوراکش انجام ارادهٔ پدر بود.
از عبرانیان ۵:۷-۹: عیسی با آنکه پسر بود، از رنجهایش اطاعت را آموخت؛ ایمانداران نیز از روی محبت، نه ترس، از خدا اطاعت میکنند.
از یوحنا ۱۷: عیسی سحرگاه دعا میکرد، ارادهٔ پدر را میجست، برای دیگران دعا میکرد و در سختترین ساعت بیشتر دعا کرد؛ الگویی برای دعای ما.
از مزمور ۳۳:۶-۱۲، ارمیا ۱:۴-۱۰ و رومیان ۱۱:۳۳-۳۶: خدا برای جلال خود بر همهچیز حاکم است، اما انسان پاسخگوی انتخابهای خویش میماند.
رومیان ۱۲:۱-۲: ایمانداران بهجای قربانیهای مرده، بدن و زندگی روزانهٔ خود را چون قربانی زنده و مقدس به خدا تقدیم میکنند.
دعوتی در آغاز سال نو به برگزیدن هدف زندگی و دویدن تا پایان: خدمت به خدا و انجام ارادهٔ او، بر اساس اول قرنتیان ۹:۲۴-۲۷.