چیزهای کهنه درگذشت: درسهای سال نو
از دوم قرنتیان ۵:۱۷: سه درس روحانی برای سال نو از آیینهای کهن سال نو: فروتنی، آخرینی که اول میشود، و امید.
- دوم قرنتیان ۵:۱۷
- اول پطرس ۵:۵-۶
- فیلیپیان ۳:۱۳-۱۴
از دوم قرنتیان ۵:۱۷: سه درس روحانی برای سال نو از آیینهای کهن سال نو: فروتنی، آخرینی که اول میشود، و امید.
از مزمور ۹۰:۱۲، برای سال نو: عمر بهسرعت میگذرد؛ پس از خدا میخواهیم به ما بیاموزد روزهایمان را بشماریم و حکیمانه در خدمت او به کار ببریم.
از متی ۲:۱۳-۲۱، فرار به مصر: دنیا پر از سختی است و شرارت برای مدتی قدرت دارد، اما پیروزی نهایی از آنِ مسیح است.
از فیلیپیان ۳:۷-۱۴ و متی ۶:۲۵-۳۴: نه در بند گذشته بمانیم و نه نگران نقشههای خود برای آینده باشیم؛ امروز را با توکل به خدا زندگی کنیم.
مَثَل معمار دانا و نادان در متی ۷:۲۴-۲۷: هر دو کلام مسیح را میشنوند و هر دو با توفان روبهرو میشوند، اما تنها آنکه عمل میکند پابرجا میماند.
در آغاز سال نو: منتظران خداوند، چه جوان و چه سالخورده، مانند عقاب نیروی تازه مییابند؛ بر اساس اشعیا ۴۰:۲۷-۳۱.
در نخستین روز سال نو: رحمتهای خدا هر بامداد تازه است (مراثی ۳:۲۲-۲۶)؛ پس برای سال نقشه میکشیم اما هدایت قدمها را به او میسپاریم.
از مرقس ۱:۳۵-۳۹: عیسی برای دعا به خلوت میرود و وقتی همه در پی او هستند، برای موعظه پیش میرود، زیرا برای همین آمده است.
اطمینان نجات بر اساس عبرانیان ۶:۴-۹ و قدرت مسیح بر شیطان در شفای دو دیوزده در متی ۸:۲۸-۳۴.
موعظهٔ سال نو بر اساس نحمیا ۸:۱-۱۲: عزرا شریعت را برای بازگشتگان از اسارت میخواند و به قوم گفته میشود اندوهگین نباشند، بلکه شادی کنند.
دعوتی در آغاز سال نو به برگزیدن هدف زندگی و دویدن تا پایان: خدمت به خدا و انجام ارادهٔ او، بر اساس اول قرنتیان ۹:۲۴-۲۷.