خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا در نخستین یکشنبهٔ نیسان، با جملهای که مَثَل کارگران تاکستان را پایان میدهد، «خواندهشدگان بسیارند و برگزیدگان کم» (متی ۲۰:۱۶)، آغاز میکند و مزمور ۱۰۴ را بهعنوان مزمور بهاریِ ستایش برای آفرینش خدا و تازه شدن آن میخواند. سپس مجموعهای دوازدههفتهای در چهار انجیل را دربارهٔ رفتار عیسی با مردم پیرامونش ادامه میدهد و به مرقس ۱:۳۵-۳۹ میپردازد. عیسی پیش از سپیدهدم برخاست و برای دعا به جایی خلوت رفت: حتی پسر خدا به تنهایی با پدر نیاز داشت و هر خادم کلیسا نیز چنین است، مانند باتریای که باید دوباره شارژ شود. وقتی شاگردان میگویند همه او را میجویند، واعظ یادآوری میکند که مردم بیشتر برای نیازهای جسمانی در پی مسیحاند، حال آنکه حتی ایلعازر پس از زنده شدن دوباره مُرد. عیسی پاسخ میدهد که باید در جاهای دیگر نیز موعظه کند، زیرا آمده است تا ملکوت را اعلام کند و نجات و زندگی تازه ببخشد.
آیات کتابمقدس
- مرقس ۱:۳۵-۳۹
- مزمور ۱۰۴
- متی ۲۰:۱۶