خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا در نخستین یکشنبهٔ سال نو با مزمور ۶۵:۱۱ آغاز میکند، که خدا سال را با نیکویی خود تاجدار میسازد، و مزمور ۹۲ را میخواند. متن او نحمیا ۸:۱-۱۲ است. او جای عزرا و نحمیا را در میان کتابهای تاریخی عهد عتیق، در زمان بازگشت از اسارت بابل، نشان میدهد و یادآور میشود که روز اول ماه هفتم، روز گرد آمدن قوم، آغاز سال عرفی بود. سپس درسها را به ترتیب برمیشمارد: خود مردم از عزرا خواستند کتاب را بیاورد، که نشانهٔ گرسنگی برای کلام خداست؛ مردان، زنان و کودکان از بامداد تا نیمروز گوش دادند؛ هنگام گشودن کتاب همه ایستادند؛ و لاویان آن را توضیح دادند، زیرا کلام را باید فهمید و سپس به کار بست. وقتی قوم گریستند، به ایشان گفته شد بخورند، بنوشند و برای کسانی که چیزی ندارند سهمی بفرستند. او آیهٔ ۱۰ را کلام این سال میداند: محزون نباشید، زیرا شادی خداوند قوت شماست.
آیات کتابمقدس
- نحمیا ۸:۱-۱۲
- مزمور ۶۵:۱۱
- مزمور ۹۲