خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا در یکشنبهٔ پس از میلاد میگوید شادیای که خدا میبخشد فصلی نیست و هیچکس نمیتواند آن را از ما بگیرد. او مزمور ۹۱ را با تصویر خدا چون پناه و سپر میخواند و سپس اول تسالونیکیان ۵:۱۲-۱۸ را: همیشه شاد باشید، پیوسته دعا کنید، در هر چیز شکر کنید. او با یادآوری مژدهٔ شادی بزرگ فرشتگان در لوقا باب ۲ شرح میدهد که چگونه هفتهها تدارک، درخت، هدیه و دیدوبازدید به میلاد میرسد و در خودِ روز عید گویی همهچیز تمام میشود، که برای تنهایان و بیماران از همه سختتر است. او با فیلیپیان ۴:۴ این چالش را پیش مینهد که شادی عید را زنده نگاه داریم، حتی در سالی که کرونا گردهماییها را تعطیل کرده است. او راههای حفظ شادی را نشان میدهد: مشارکت، عبادتِ هر یکشنبه، و بیش از همه بخشیدن و کمک به نیازمندان که شادی را دوچندان میکند. مسیح آمده است و شادی او باید همهٔ سال در دل ما باشد.
آیات کتابمقدس
- اول تسالونیکیان ۵:۱۲-۱۸
- مزمور ۹۱
- فیلیپیان ۴:۴
- لوقا ۲:۸-۲۰