شب آرام: محبتی که ترس را بیرون میراند
در یکشنبهٔ محبت از ایام انتظار، از متی ۲:۱-۱۲ و اول یوحنا ۴:۱۸: داستان سرود «شب آرام» و محبت خدا که ترس را بیرون میراند.
- متی ۲:۱-۱۲
- رومیان ۵:۱-۱۱
- یوحنا ۳:۱۶
در یکشنبهٔ محبت از ایام انتظار، از متی ۲:۱-۱۲ و اول یوحنا ۴:۱۸: داستان سرود «شب آرام» و محبت خدا که ترس را بیرون میراند.
از لوقا ۲:۱-۲۰ و سرود «بشنوید، فرشتگان میسرایند»: مسیح، عمانوئیل، میان خدا و انسان و میان انسانها صلح میآورد.
از لوقا ۲:۲۱-۴۰ و سرود «این کودک کیست؟»: کودکِ آخور همان مسیحِ پادشاه است که در فقر زاده شد و راهش به صلیب میرسد.
از متی ۱۲:۳۸-۴۲: یونس نمونهای از مرگ و قیام مسیح است، اما مسیح در اطاعت، پیام و محبت از او بزرگتر است.
از متی ۲۲:۴۱-۴۶: مسیح پسر موعود داوود و در عین حال خداوندِ داوود است؛ پادشاهی بیگناه و رحیم که ملکوتش پایان ندارد.
از عبرانیان ۳:۱-۶، تثنیه ۱۸ و یوحنا ۶: مسیح نبیای بزرگتر از موسی، نان حیات و پسری است که بر خانهٔ خدا گماشته شده است.
از پیدایش ۱۴:۱۴-۲۰، مزمور ۱۱۰ و عبرانیان ۷: ملکیصدق سایهای از مسیح است، کاهنی که برکت میدهد، پیروز میشود و تا ابد کاهن است.
یکشنبهٔ چهارم ادونت، یوحنا ۱۳:۳۴-۳۵ و ۱۵:۹-۱۴: محبت نشانهٔ شاگردان مسیح است و در عمل دیده میشود، چنانکه او جان خود را داد.
یکشنبهٔ سوم ادونت، لوقا ۱:۳۹-۵۶: شادی واقعی در لذت، ثروت یا شهرت نیست، بلکه در نجات و نزدیکی به خدا بهواسطهٔ مسیح است.
یکشنبهٔ دوم ادونت، لوقا ۲:۱۳-۱۴: صلح واقعی اجباری یا سیاسی نیست؛ از آشتی انسان با خدا بهواسطهٔ مسیح آغاز میشود.
یکشنبهٔ اول ادونت، متی ۲:۱-۱۲: تولد مسیح امید انبیا را به انجام رساند و ایمانداران اکنون با امید زنده در انتظار بازگشت او هستند.
در آخرین یکشنبهٔ پیش از میلاد: واژهٔ یونانی «پاروسیا» و آمادگی برای آمدن دوبارهٔ مسیح، بر اساس اول تسالونیکیان ۵:۲۳-۲۴.
در یکشنبهٔ چهارم انتظار میلاد: معنای نجات (سوتریا در یونانی) و راه دریافت آن، بر اساس لوقا ۱۹:۱۰ و افسسیان ۲:۱-۱۰.
واژهٔ «آگاپه» در عهد جدید: محبتی از سر اراده و نه احساس، عطای روحالقدس، برای خانواده، کلیسا، همسایه و دشمن؛ از اول قرنتیان ۱۳.
بر اساس اول تیموتائوس ۱:۱۵ و داستان زکی در لوقا ۱۹:۱-۱۰: هیچکس نمیتواند بهای گناه خود را بپردازد؛ نجات هدیهای است که مسیح بر صلیب کامل کرد.
بر اساس یوحنا ۱:۱۸ و ۱۴:۷-۱۱: هیچکس هرگز خدا را ندیده، اما پسر او را شناسانده است؛ هر که مسیح را دیده، پدر را دیده است.
بر اساس یوحنا ۱:۱۷ و غلاطیان ۳:۱۰-۲۷: شریعت تا آمدن مسیح سرپرست بود؛ ایمانداران اکنون در فیض و ایمان زندگی میکنند، نه زیر قانون.
نخستین موعظهٔ ایام انتظار میلاد، از اشعیا ۴۹:۶ و متی ۸:۵-۱۳: اگر مسیح نیامده بود، ملتها قوم خدا نمیشدند.
مجوسیان در متی ۲:۱-۱۲: بیگانگانی که ستاره را دنبال کردند، راه دراز و سخت را پیمودند و کودک را پرستیدند، در حالی که نزدیکان نیامدند.
درسهایی از شبانان بیتلحم دربارهٔ ایمان ساده، اطاعت بیدرنگ و بازگفتن مژده، بر اساس لوقا ۲:۸-۲۰.
یکشنبهٔ دوم انتظار میلاد: یوسف در متی ۱:۱۹-۲۵، مردی باغیرت و خویشتندار، مطیع در ایمان، و پدری مسئولیتپذیر.
یکشنبهٔ اول انتظار میلاد: سه درس از مریم در بشارت فرشته (لوقا ۱:۲۶-۳۸) برای آمادگی تولد مسیح: پاکی، فروتنی و ایمان.