خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا در یکشنبهٔ سوم ادونت مجموعهٔ شخصیتهای عهد عتیق بهعنوان نمونهٔ مسیح را ادامه میدهد: پس از ملکیصدقِ کاهن و موسیِ نبی، به داوودِ پادشاه میرسد. او متی ۲۲:۴۱-۴۶ را میخواند که در آن عیسی با نقل مزمور ۱۱۰ نشان میدهد مسیح هم پسر داوود است و هم خداوندِ او. نسبنامههای متی و لوقا هر دو عیسی را به داوود میرسانند. نام داوود به معنی محبوب است و اعمال ۱۳:۲۲-۲۳ او را مردی موافق دل خدا میخواند، اما او گناه کرد و در مزمور ۵۱ توبه نمود؛ مسیح پسر محبوبِ بیگناه است. مسیح همچنین پادشاهی رحیم است که مردم نزد او فریاد میزدند: «ای پسر داوود، بر ما رحم کن.» خدا در دوم سموئیل ۷:۱۶ به داوود تختی جاودان وعده داد، اما سلسلهٔ پادشاهی با صدقیا در سال ۵۸۶ پیش از میلاد پایان یافت و انبیا از نهالی از تنهٔ یسّی خبر دادند. این وعده در مسیح تحقق یافته است؛ تخت او صلیب بود و ملکوتش ابدی است.
آیات کتابمقدس
- متی ۲۲:۴۱-۴۶
- مزمور ۱۱۰:۱
- متی ۱:۱
- اعمال رسولان ۱۳:۲۲-۲۳
- مزمور ۵۱
- متی ۹:۲۷
- متی ۱۵:۲۲
- دوم سموئیل ۷:۱۶
- اشعیا ۱۱:۱
- ارمیا ۲۳:۵
- عاموس ۹:۱۱-۱۲
- لوقا ۱:۳۱-۳۳
- مکاشفه ۲۲:۱۶